پرسش اصلی این گزارش، نسبت میان شهرت و دانش فنی است. نام بزرگ یک بازیکن سابق معمولاً در انتخاب مربی از سوی مدیران باشگاه تأثیرگذار است؛ چراکه شهرت میتواند فضای رسانهای و هواداری را آرام کند و به مدیران فرصت بیشتری برای تصمیمگیری بدهد. اما چنین انتخابی، اگر با ارزیابی فنی همراه نباشد، ممکن است به شکست منجر شود.
فوتبال ایران نمونههایی از بازیکنان بزرگ دارد که در عرصه مربیگری موفق نبودهاند و در مقابل، مربیانی نیز حضور دارند که بدون برخورداری از سابقه درخشان بازیگری، عملکرد قابلقبولی ارائه کردهاند. بنابراین، سابقه بازیگری بهتنهایی نمیتواند معیار مناسبی برای انتخاب مربی باشد.