وقتی از ضعف مربیان صحبت میکنیم، نمیتوان مدیران باشگاه را نادیده گرفت.
مدیری که مربی را بدون معیار مشخص انتخاب میکند، پس از چند هفته او را برکنار میکند و همان مربی را دوباره در باشگاه دیگری به کار میگیرد، در واقع به تداوم چرخه بیثباتی کمک میکند.
اگر قرار باشد کیفیت فنی فوتبال ایران افزایش پیدا کند، تصمیمگیری در باشگاهها نیز باید حرفهایتر شود.
تعیین معیارهای روشن برای انتخاب مربی، در نظر گرفتن دوره آزمایشی مشخص، تنظیم قراردادهای مبتنی بر اهداف فنی و ارزیابی میانفصل میتواند به افزایش ثبات کمک کند. در غیر این صورت، حتی بهترین مربی نیز در چنین فضایی فرصت کافی برای ساختن تیمی منسجم نخواهد داشت.