دشواری جایگاه و هزینه‌های بی‌ثباتی

تیم امید در فوتبال ایران جایگاهی پیچیده دارد. این تیم از یک‌سو زیر فشار انتظار عمومی برای صعود و موفقیت قرار می‌گیرد و از سوی دیگر، در بسیاری از مقاطع از امکانات، زمان آماده‌سازی و توجهی هم‌سنگ تیم بزرگسالان برخوردار نیست. مربی آن باید در فاصله‌های کوتاه اردو تشکیل دهد، بازیکنان را از باشگاه‌ها جمع کند و با محدودیت‌های تقویمی کنار بیاید. در عین حال، هر ناکامی می‌تواند به بحثی گسترده درباره صلاحیت او و حتی اعتبار فدراسیون تبدیل شود.
جایگاهی که ممکن است برای مربی، به‌جای فرصت حرفه‌ای، خطری برای اعتبار و آینده شغلی‌اش تلقی شود. اگر مسئولیت بزرگ باشد اما اختیارات، پشتیبانی و برنامه مشخص نباشد، طبیعی است که برخی مربیان ترجیح دهند در محیط باشگاهی بمانند؛ جایی که شاید منابع و ثبات بیشتری در اختیار داشته باشند.
از سوی دیگر، انتخاب سرمربی به‌تنهایی مسأله را حل نمی‌کند. مربی برای اجرای برنامه به همکاری باشگاه‌ها، تقویم منظم، دسترسی به بازیکنان، کادر تخصصی و حمایت مدیریتی نیاز دارد. اگر هر اردو با اختلاف بر سر زمان تحویل بازیکنان یا تغییرات مدیریتی روبه‌رو شود، حتی برنامه‌ای دقیق نیز ممکن است روی کاغذ بماند. به همین دلیل، بحث انتخاب سرمربی باید در چهارچوبی بزرگ‌تر از نام‌ها دنبال شود.
 
جستجو
آرشیو تاریخی