آیا مثلث گرانقیمت ایرائولا بالاخره جواب می‌دهد؟
لیورپول در جست‌وجوی هویت گمشده
لیورپول برای عبور از بحران ابتدای فصل، بیش از هر چیز به یک نشانه امیدوارکننده نیاز داشت؛ نشانه‌ای که ثابت کند هزینه‌های سنگین در بازار نقل‌وانتقالات قرار است به قدرت واقعی در زمین مسابقه تبدیل شود. پیروزی
۳ بر یک مقابل کریستال پالاس می‌تواند چنین پیامی داشته باشد، اما نباید آن را با پایان مشکلات قرمزها اشتباه گرفت. مسأله اصلی لیورپول همچنان فاصله میان کیفیت فردی ستاره‌هایش و هماهنگی جمعی تیم است؛ فاصله‌ای که اندونی ایرائولا باید هرچه زودتر آن را از بین ببرد.
ترکیب هجومی لیورپول با حضور الکساندر ایساک، فلوریان ویرتز و بردلی بارکولا، از نظر استعداد و توانایی فردی یکی از پرهزینه‌ترین و جذاب‌ترین خطوط حمله فوتبال اروپا محسوب می‌شود. هزینه جذب چهار مهره اصلی هجومی این تیم از ۳۹۱ میلیون پوند فراتر رفته است؛ رقمی که طبیعتاً انتظارات را به‌شدت بالا می‌برد. با این حال، مشکل لیورپول در هفته‌های گذشته این بوده که این مجموعه پرستاره هنوز نتوانسته به یک واحد هماهنگ و خطرناک تبدیل شود.
دیدار مقابل کریستال پالاس از این منظر اهمیت ویژه‌ای داشت. برای دومین بار در فصل جاری، ایساک، ویرتز و بارکولا همگی در یک مسابقه با گل یا پاس گل تأثیرگذار بودند. این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از شکل‌گیری ارتباطی باشد که هواداران مدت‌ها انتظارش را می‌کشیدند. بارکولا با سرعت و توانایی عبور از مدافعان، ویرتز با هوش بازیسازی و حضور مؤثر در فضاهای بین خطوط و ایساک با قدرت تمام‌کنندگی، ظرفیت تشکیل یک مثلث هجومی بسیار خطرناک را دارند. گل دوم لیورپول نیز تصویری روشن از همین قابلیت‌ها بود؛ حرکتی سریع که با نفوذ بارکولا و ضربه نهایی ویرتز به ثمر رسید.
با این حال، نباید فراموش کرد که لیورپول حتی در این مسابقه نیز نمایش کاملی نداشت. تیم در نیمه نخست بارها به حریف اجازه داد از فضاهای دفاعی استفاده کند و اگر آلیسون بکر در شرایط خوبی قرار نداشت، شاید نتیجه متفاوتی رقم می‌خورد. این مسأله نشان می‌دهد که مشکل قرمزها تنها به خط حمله محدود نیست و ایرائولا باید در بازسازی تعادل میان خطوط نیز موفق عمل کند.
یکی از تناقض‌های جالب لیورپول در فصل جاری، تفاوت عملکرد این تیم در مسابقات خانگی و خارج از خانه است. قرمزها با کسب ۱۳ امتیاز از پنج بازی خارج از خانه، بهترین آمار لیگ برتر را دارند، اما در آنفیلد تنها پنج امتیاز گرفته‌اند و با چهار گل زده، یکی از ضعیف‌ترین خطوط حمله خانگی را در اختیار دارند. تیمی با چنین ظرفیت هجومی نباید تا این اندازه در خلق موقعیت و گلزنی در خانه با مشکل مواجه باشد. همچنین قرار گرفتن لیورپول در رتبه هجدهم جدول لیگ برتر از نظر خلق موقعیت‌های بزرگ، زنگ خطری جدی برای کادر فنی است.
از سوی دیگر، شکست مقابل آرسنال و فروپاشی برابر فنرباغچه نشان داد که این تیم هنوز در مواجهه با فشار و حریفان قدرتمند، ثبات لازم را ندارد. پیروزی مقابل پالاس بخشی از اعتمادبه‌نفس ازدست‌رفته را بازگردانده، اما برای بازگشت به جمع مدعیان قهرمانی کافی نیست.
اکنون نگاه‌ها به دیدار حساس مقابل منچستریونایتد در آنفیلد دوخته شده است. این مسابقه می‌تواند آزمونی جدی برای میزان پیشرفت پروژه ایرائولا باشد. لیورپول ستاره‌های لازم برای رقابت در بالاترین سطح را در اختیار دارد؛ آنچه هنوز کم دارد، تبدیل این استعدادهای گرانقیمت به یک تیم منسجم، باثبات و برنده است.