در حافظه موقت ذخیره شد...
نبرد بسکتبالی در شب رکوردشکنی امباپه
سه امتیاز و هشدار برای ژوزه
رئال خیلی زود به دو گل رسید. کیلیان امباپه در دقیقه ۱۴ روی اشتباه یان بیسک دروازه اینتر را باز کرد و فدریکو والورده هم پس از اشتباه عجیب جوزپ مارتینس در بازیسازی از عقب، اختلاف را دو برابر کرد. همین شروع قدرتمند میتوانست بازی را برای رئال تمام کند، اما تیم مورینیو به جای کنترل مسابقه، به اینتر اجازه داد مالکیت و زمین را در اختیار بگیرد. اینتر ۲۱ شوت زد و تیبو کورتوا مجبور شد ۷ بار واکنش نشان دهد. همین آمار به اندازه کافی گویای شرایط رئال است؛ تیمی که دو گل جلو افتاده بود اما در ادامه آنقدر تحت فشار قرار گرفت که هوادارانش در برنابئو نیز لب به اعتراض گشودند. حتی امباپه و وینیسیوس جونیور از تیغ سوتها در امان نماندند و هنگام تعویض وینیسیوس در دقیقه ۸۸، اعتراضها کاملاً شنیده میشد.
با این حال، امباپه بار دیگر نشان داد چرا مهمترین امید رئال برای حل مشکلات هجومی است. این گل، هفتاد و یکمین گل او در لیگ قهرمانان بود تا در کنار رائول در رتبه پنجم برترین گلزنان تاریخ این رقابتها قرار بگیرد. او در ۴۴ بازی فصل گذشته برای رئال ۴۲ گل زد و با ۱۵ گل، آقای گل لیگ قهرمانان شد. حالا هم در سالی که نامش در فهرست ۳۰ نفره توپ طلا قرار گرفته، شروع اروپاییاش را با گل همراه کرده است. اما مسأله رئال فقط خط حمله نیست. تیم مورینیو در دفاع سازمانیافته نبود، در انتقال توپ اشتباه داشت و موقعیتهای زیادی را هم از دست داد. با چنین شرایطی، مقابل تیمهای بزرگتر اروپا نمیتوان همیشه روی درخشش کورتوا و بیرحمی مهاجمان حساب کرد.
گل کارلوس آگوستو در دقیقه ۷۷، پایان آرامی که رئال انتظارش را داشت از بین برد و دقایق پایانی به جنگی برای حفظ سه امتیاز تبدیل شد. با این وجود، این برد برای رئال ارزش زیادی دارد؛ مخصوصاً در شروع فصل و در شرایطی که چند مهره مهم خط میانی را در اختیار نداشت. رئال مادرید بارها در سالهای اخیر نشان داده که ممکن است در تابستان و پاییز چندان قانعکننده نباشد اما در بهار به تیمی متفاوت تبدیل شود. بنابراین شاید برای قضاوت درباره تیم مورینیو زود باشد.