در فوتبال و ورزش حرفهای، یک ورزشگاه فقط از بلیتفروشی، تبلیغات و حق پخش درآمد ندارد؛ حتی نام آن هم میتواند یک دارایی تجاری باشد.
در این راستا، شرکتهای بزرگ برای قرار گرفتن نامشان بر روی ورزشگاهها، قراردادهای چندساله و چندصد میلیون دلاری امضا میکنند. این رویکرد که از اروپا تا ایالات متحده گسترش یافته، به باشگاهها امکان میدهد تا از طریق همکاری با شرکتهای بزرگ، درآمدهای قابل توجهی کسب کنند.
شرکتهای بیمه، خطوط هوایی و حتی صنایع غذایی، با پرداخت دهها میلیون یورو، نام خود را بر تارک استادیومهای مشهور حک میکنند. این همکاریها، گاه به قدری عمیق و طولانی میشوند که نام برند حامی، با هویت ورزشگاه گره میخورد؛ نمونههای بارز آن، «امارات» و «سیگنال ایدونا پارک» هستند و اقتصاد ورزش جهان نشان میدهد یک ورزشگاه دیگر فقط یک ساختمان برای برگزاری مسابقه نیست؛ نام آن، جایگاه تبلیغاتی، ارزش برند و یک منبع درآمد چندصد میلیون دلاری است.
