جام جهانی ۱۹۳۸، سومین دوره این رقابتها، تحتالشعاع شدید حوادث سیاسی اروپا قرار گرفت. قدرت گرفتن نازیها در آلمان، فاشیستها در ایتالیا و جنگهای داخلی اسپانیا، باعث شد که بسیاری از تیمها از جمله اسپانیا نتوانند در این تورنمنت شرکت کنند. در این میان، اتریش هم قربانی سیاستهای هیتلر شد؛ تنها سه ماه قبل از شروع جام جهانی، در ۱۲ مارس ۱۹۳۸، ارتش آلمان به رهبری هیتلر وارد اتریش شد و دولت فدرال این کشور به امپراطوری نازی پیوست. از آن زمان، آلمانیها تنها چند کلیسای قدیمی و چرخ و فلک معروف وین را به حال خود گذاشتند و باقی این کشور را به نابودی کشاندند. با الحاق اتریش به آلمان، تیم ملی این کشور و آلمان که هر دو به جام جهانی 1938 صعود کرده بودند، نمیتوانستند همزمان در جام جهانی حاضر شوند. هیتلر دستور داد تا تیم آلمان به تورنمنت برود و چند بازیکن اتریشی را به خدمت بگیرد، اما ماتیاس سیندلار، ستاره بیبدیل فوتبال اتریش، حاضر به همکاری و حضور در تیم ملی آلمان نشد. او که در آن مقطع ۳۴ سال داشت، سنش را بهانه کرد، اما عموم مردم معتقد بودند که دلیل اصلی امتناع او، اعتراض آشکار به رژیم نازی است. سیندلار نه تنها در زمین فوتبال، بلکه خارج از آن هم شجاعت و اصول انسانی خود را به نمایش گذاشت. او با رد کردن دعوتهای رسمی برای پیوستن به تیم ملی آلمان، عملاً مقابل یکی از خطرناکترین رژیمهای تاریخ ایستاد. بعد از این مقاومت، او زندگی سادهتری را در پیش گرفت و با خرید یک کافه، خود را از هیاهوی سیاسی دور کرد و به زندگی دیگری روی آورد. بسیاری از مشتریان او یهودی بودند و این باعث شد که توجه گشتاپو را به خود جلب کند. با این حال، سیندلار هرگز روابط خود با دوستان یهودیاش را مخفی نکرد و به صورت آشکار و بیپروا به حمایت از آنها ادامه داد. موضوعی که به مذاق دولت مخفی آلمان خوش نمیآمد. در ژانویه ۱۹۳۹، کمتر از یک سال بعد از جام جهانی 1938 فرانسه، جسد او و همسرش کامیلا کاستاگنولا، در آپارتمانش پیدا شد. علت رسمی مرگ، مسمومیت با مونوکسید کربن از دودکش مسدود اعلام شد، اما شواهد و شایعات متعدد نشان میداد که ممکن است قتل سیاسی رخ داده باشد. در همین راستا هم تحقیقات بیشتر از جانب مقامات نازی متوقف شد. در آن مقطع بسیاری بر این باور بودند که سیندلار به دلیل ایستادگی و اعتراضهایش کشته شد. مراسم خاکسپاری او با حضور 20 هزار نفر برگزار شد و به گفته نویسنده رابین استامر، اولین و آخرین گردهمایی علیه نازیها در وین بود. ماتیاس سیندلار نه تنها یک فوتبالیست بزرگ، بلکه نمادی از شجاعت و مقاومت اخلاقی بود. او با استعداد خدادادی خود، با تکنیک زیبای خود و با پایبندی به ارزشهایش در زندگی شخصیاش، نشان داد که ایستادگی در برابر ظلم میتواند حتی در کوچکترین میدانها هم معنا پیدا کند. او ستارهای بود که از دستور هیتلر سرپیچی کرد و در نهایت، جوانمرگ شد، اما نامش همچنان در قلب هواداران فوتبال و تاریخ مقاومت انسانی جاودانه مانده است.
