جوانگرایی بدون پذیرش احتمال اشتباه امکانپذیر نیست. بازیکنی که اولین تجربههای ملی خود را پشت سر میگذارد، ممکن است در تصمیمگیری، حفظ تمرکز یا اجرای وظایف تاکتیکی دچار مشکل شود. چنین اتفاقی بخشی از فرآیند رشد است، اما به این معنا نیست که هر اشتباهی باید نادیده گرفته شود.
صبر زمانی معنا دارد که با ارزیابی همراه باشد. باید به بازیکن فرصت داد، عملکرد او را در چند مسابقه بررسی کرد و میزان پیشرفتش را سنجید. قضاوت درباره یک بازیکن بر اساس یک اشتباه یا یک بازی ضعیف، میتواند مسیر رشد او را مختل کند. در مقابل، تداوم حضور بازیکنی که نشانهای از پیشرفت ندارد نیز تصمیم درستی نیست. بنابراین، صبر مورد نیاز برای جوانگرایی باید صبری هدفمند و مسئولانه باشد. کادر فنی باید بداند چرا به یک بازیکن فرصت داده، از او چه انتظاری دارد و در چه شرایطی تصمیم به ادامه یا توقف این مسیر خواهد گرفت.