فوتبال ایران بارها هزینه ضعف ساختار مالی و عدم انطباق با معیارهای حرفه‌ای را پرداخت کرده است. حذف استقلال و پرسپولیس از رقابت‌های آسیایی به دلیل مشکلات مالی و عدم انطباق با معیارهای حرفه‌ای AFC، یکی از نمونه‌های روشن این وضعیت بود. گزارش‌های مربوط به فرآیندهای مجوز حرفه‌ای نیز از محدود بودن تعداد باشگاه‌های ایرانی برخوردار از مجوزهای لازم حکایت داشته‌اند؛ در برخی دوره‌ها، تنها بخشی از باشگاه‌ها موفق به دریافت مجوز حرفه‌ای شده‌اند و سایر تیم‌ها به مجوز ملی بسنده کرده‌اند. در سطح پایین‌تر فوتبال نیز مشکلات بنیادی‌تری وجود دارد. برخی باشگاه‌ها با ضعف در تهیه صورت‌های مالی، نبود اساسنامه یا ناتوانی در تکمیل مدارک مورد نیاز مواجه هستند؛ مشکلاتی که حتی امکان ورود آنها به فرآیندهای رسمی مجوزدهی را نیز محدود می‌کند. با وجود این، واکنش به بحران مالی باشگاه‌ها اغلب در چهارچوب تشدید الزامات سندی باقی می‌ماند. افزایش جریمه‌ها، تغییر حسابرسان یا واگذاری ارزیابی به شرکت‌های تخصصی، می‌تواند بخشی از فرآیند نظارتی را تقویت کند؛ اما به تنهایی مدل اداره باشگاه را تغییر نمی‌دهد.
