بازگشت ژوزه مورینیو به ورزشگاه ال ساردینرو پس از ۱۵ سال
سانتاندر، شهری آشنا با چهره‌ای ناآشنا!
زهرا خلجی / ژوزه مورینیو امشب در بازگشت به سانتاندر و ورزشگاه ال‌ساردینرو، با فضایی کاملاً متفاوت از آخرین حضورش در این شهر روبه‌رو خواهد شد، جایی که اگرچه ظاهر ورزشگاه تا حد زیادی حفظ شده، اما از ترکیب بازیکنان و مدیران باشگاه گرفته تا فضای سکوها و ساختار مدیریتی راسینگ، تقریباً همه‌چیز تغییر کرده است.
آخرین حضور مورینیو در ورزشگاه راسینگ به سال ۲۰۱۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که او هدایت رئال مادرید را برعهده داشت. از آن روز تاکنون، ۱۵ سال گذشته و باشگاه کانتابریایی تحولات گسترده‌ای را پشت سر گذاشته است. بسیاری از بازیکنانی که در آن دوران مقابل تیم مورینیو قرار می‌گرفتند، دیگر فوتبال بازی نمی‌کنند و برخی از آنها اکنون در بخش‌های مدیریتی و اجرایی باشگاه فعالیت دارند. تنها کریستین استوانی، مهاجم سابق راسینگ، همچنان در سطح اول فوتبال اسپانیا و در ترکیب خیرونا حضور دارد.
تغییرات تنها به زمین مسابقه محدود نمی‌شود. راسینگ که در سال‌های گذشته با مشکلات مالی، بدهی‌های سنگین و بحران مدیریتی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اکنون با صعود و بازگشت امید به میان هواداران، فضای متفاوتی را تجربه می‌کند. شور و اشتیاق تماشاگران و حمایت گروه هواداری «گرادونا د لوس مالدیتوس» چهره تازه‌ای به سکوها بخشیده است.
در ساختار مدیریتی نیز دیگر خبری از چهره‌های جنجالی آن دوران نیست. فرانسیسکو پرنیا، مدیر سابق باشگاه، پس از برجای گذاشتن بدهی‌های سنگین کنار رفته و علی سید، مالک پیشین راسینگ که با وعده‌های مالی فراوان وارد باشگاه شده بود، همچنان ناپدید است.
این تغییرات چنان گسترده است که مورینیو ممکن است هنگام ورود به ورزشگاه با پدیده‌ای روانشناختی به نام «جامه‌وو» (Jamais Vu) مواجه شود، احساسی کاملاً متضاد با دژاوو که در آن فرد مکانی آشنا را ناگهان غریبه و ناشناخته احساس می‌کند.
مورینیو در چهار تقابل قبلی با راسینگ، سه پیروزی و یک تساوی به دست آورده است. آخرین دیدار دو تیم نیز با تساوی بدون گل به پایان رسید. حالا پس از ۱۵ سال، او دوباره به سانتاندر بازمی‌گردد؛ شهری که خاطرات زیادی از آن دارد، اما تقریباً هیچ‌چیز در آن شبیه گذشته نیست.