برای درک بهتر فاصله میان استعدادهای شهرستانی و فوتبال حرفهای، میتوان به مسیر میلاد سورگی اشاره کرد. بازیکنی متولد بیرجند در استان خراسان جنوبی که توانست خود را به سطح اول فوتبال ایران برساند. سورگی در تیرماه ۱۴۰۱ به آکادمی پرسپولیس در تهران پیوست و در فصل ۲۰۲4-۲۰۲3 فرصت حضور در تیم بزرگسالان این باشگاه را به دست آورد.
داستان او از یک جهت امیدوارکننده است؛ استعداد بازیکنی از شهری خارج از مراکز اصلی فوتبال کشور شناسایی شد و او توانست به یکی از بزرگترین باشگاههای ایران برسد. در عین حال، مسیر طیشده از سوی سورگی پرسشی جدی را پیش روی فوتبال ایران قرار میدهد: چرا یک استعداد از بیرجند برای رسیدن به فوتبال حرفهای باید بخش مهمی از مسیر رشد خود را در پایتخت طی کند؟
اگر آکادمیها و مراکز استعدادیابی در استانهای مختلف از امکانات، مربیان و برنامههای حرفهای برخوردار باشند، بازیکنان میتوانند بخش مهمی از مسیر پیشرفت خود را در محل زندگیشان طی کنند. در غیر این صورت، تهران همچنان دروازه اصلی ورود استعدادهای شهرستانی به فوتبال حرفهای خواهد بود.