می‌توانیم از تجربه‌های موفق دنیا استفاده کنیم
رحیم‌پور: آکادمی استاندارد واقعی نداریم
سیامک رحیم‌پور، کارشناس فوتبال، معتقد است ناکامی تیم‌های ملی پایه را نمی‌توان صرفاً به عملکرد بازیکنان یا کادر فنی نسبت داد و برای پیدا کردن دلایل این وضعیت باید به ساختار فوتبال پایه، شیوه انتخاب مربیان و برنامه‌ریزی مسابقات نیز توجه کرد. او با انتقاد از روند انتخاب و ارتقای مربیان تیم‌های پایه، تأکید دارد که فوتبال ایران به‌جای اصلاح اشتباهات گذشته، بارها همان مسیرهای ناکام را تکرار می‌کند.
رحیم‌پور در خصوص وضعیت تیم ملی امید گفت: «حسین عبدی با تیم نوجوانان به جام جهانی رفت و در مرحله گروهی موفق شد برزیل را شکست دهد، اما برابر انگلیس نتیجه را واگذار کرد و با پیروزی مقابل ضعیف‌ترین تیم گروه به مرحله بعد رسید. تیم در دور بعد مقابل مراکش حذف شد. پس از آن، عبدی از نوجوانان به جوانان رفت، اما تیم جوانان هم با هدایت او نتوانست نتیجه بگیرد. با این حال، مسئولیت تیم امید به او سپرده شد و این تیم نیز از مرحله گروهی بازی‌های آسیایی کنار رفت. البته منصفانه نیست که تمام مسئولیت این ناکامی‌ها را فقط متوجه عبدی بدانیم.»
این کارشناس فوتبال، مشکل اصلی را در تداوم تصمیم‌های اشتباه و نبود ارزیابی دقیق از عملکرد مربیان می‌داند. او با اشاره به ابقای ارمغان احمدی در تیم نوجوانان و ارتقای حسین عبدی به تیم امید، گفت: «کشورهای دیگر با بررسی تجربه‌های گذشته، روش‌های خود را اصلاح کرده و کیفیت کارشان را بالا برده‌اند اما ما همچنان اشتباهات قبلی را تکرار می‌کنیم. تیم نوجوانان حذف می‌شود اما ارمغان احمدی در سمت خود باقی می‌ماند؛ تیم جوانان هم نتیجه نمی‌گیرد، اما سرمربی آن به تیم امید می‌رود. بارها درباره دلایل ناکامی صحبت شده و پیشنهادهایی هم ارائه داده‌ایم، ولی در عمل اتفاق تازه‌ای نمی‌افتد.»
رحیم‌پور درباره چشم‌انداز تیم ملی امید و شانس فوتبال ایران برای بازگشت به المپیک پس از چهار دهه، ابتدا به ضعف در فرآیند پرورش بازیکن اشاره کرد. به اعتقاد او، بازیکنانی که از ساختار فعلی فوتبال پایه بیرون می‌آیند، در ادامه مسیر نیز نمی‌توانند کیفیت مورد انتظار را به تیم ملی بزرگسالان منتقل کنند.
او با انتقاد از تعطیلی طولانی‌مدت مسابقات پایه توضیح داد: «در فوتبال دنیا مسابقات رده‌های پایه با نظم و برنامه مشخص برگزار می‌شود اما اینجا گاهی رقابت‌ها تا شش ماه تعطیل می‌ماند. ما برای این رده‌ها برنامه منسجمی نداریم. لازم نیست دوباره چرخ را اختراع کنیم؛ می‌توانیم از تجربه‌های موفق دنیا استفاده کنیم اما متأسفانه در برابر تغییرات مقاومت وجود دارد.»
رحیم‌پور در بخش دیگری از صحبت‌هایش تأکید کرد که ارزیابی عملکرد تیم امید بدون بررسی شرایطی که بازیکنان و مربیان در آن فعالیت می‌کنند، ناقص خواهد بود. او گفت: «نباید همه تقصیرها را گردن بازیکنان و کادر فنی انداخت. باید به نحوه برگزاری مسابقات، کیفیت اردوها، شیوه آموزش، زمان شروع و پایان رقابت‌ها، کیفیت زمین‌های چمن و حتی دستمزد مربیان پایه توجه کنیم. ما آکادمی‌هایی در حد استانداردهای واقعی نداریم و صرفاً نام و عنوان آکادمی را به مجموعه‌ها اضافه کرده‌ایم. کدام باشگاه ایرانی را می‌توان با لاماسیا مقایسه کرد؟ تا زمانی که این زیرساخت‌ها اصلاح نشود، انتظار خروجی متفاوت منطقی نیست.»