در حافظه موقت ذخیره شد...
یک شایعه‌سازی عجیب با هدف تخریب
در مواجهه با چنین موضوعاتی، نخستین پرسش باید درباره اعتبار اطلاعات منتشرشده و مستندات موجود باشد. اقامت یکی از اعضای خانواده یک مقام دولتی در خارج از کشور، به‌تنهایی نمی‌تواند دلیلی برای زیر سؤال بردن عملکرد آن مقام تلقی شود. آنچه می‌تواند موضوع بررسی عمومی قرار گیرد، شواهدی است که ارتباط احتمالی این موضوع را با وظایف رسمی، تصمیمات اداری یا منافع عمومی نشان دهد. در غیاب چنین شواهدی، نتیجه‌گیری قطعی بیش از آنکه به روشن شدن واقعیت کمک کند، دامنه ابهامات را افزایش می‌دهد. از طرفی مسئولیت مدیران دولتی در برابر افکار عمومی و ضرورت پاسخگویی درباره عملکردشان، جایگاه مشخصی دارد. رسانه‌ها می‌توانند درباره تصمیمات، سیاست‌ها و اقدامات مسئولان پرسش کنند و خواستار ارائه اطلاعات شفاف باشند. این حق زمانی اعتبار بیشتری پیدا می‌کند که پرسش‌ها بر پایه اسناد معتبر مطرح شوند و میان واقعیت‌های اثبات‌شده و گمانه‌زنی‌ها تفاوت گذاشته شود. برای ارزیابی وزیر ورزش و جوانان نیز معیارهای روشن‌تری وجود دارد. نتایج ورزشکاران ایران در رقابت‌های آسیایی و بین‌المللی، نحوه آماده‌سازی تیم‌های ملی، کیفیت نظارت بر فدراسیون‌ها، توسعه زیرساخت‌های ورزشی و میزان تحقق برنامه‌های اعلام‌شده، بخشی از شاخص‌هایی هستند که می‌توان عملکرد این وزارتخانه را براساس آنها سنجید.
بررسی نحوه تخصیص اعتبارات، میزان پیشرفت طرح‌های ورزشی، کیفیت تصمیمات مدیریتی و تناسب اقدامات انجام‌شده با اهداف تعیین‌شده نیز می‌تواند نقاط قوت، ضعف‌ها و چالش‌های موجود را مشخص کند. چنین ارزیابی‌ای به داده‌های مستند، امکان مقایسه و بررسی نتایج واقعی نیاز دارد.