در حافظه موقت ذخیره شد...
فرصت حقوقی باشگاههای ایرانی برای اعتراض به تصمیم AFC
حق شکایت به CAS محفوظ است
تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) برای محروم کردن باشگاههای ایرانی از میزبانی در رقابتهای آسیایی، موضوعی نیست که بتوان به اعتراضهای رسانهای و مکاتبات اداری محدود کرد. این تصمیم علاوه بر تحمیل هزینههای مالی و ورزشی، پرسشهایی جدی درباره مبانی حقوقی سلب میزبانی و نحوه اجرای مقررات در قبال باشگاههای کشورهای مختلف ایجاد کرده است؛ پرسشهایی که میتوان آنها را از مسیر مراجع حقوقی بینالمللی نیز پیگیری کرد.
در این میان، دادگاه حکمیت ورزش (CAS) یکی از ظرفیتهایی است که باشگاههای ایرانی میتوانند امکان مراجعه به آن را بررسی کنند. البته طرح شکایت در این مرجع، مستلزم احراز صلاحیت رسیدگی، رعایت مهلتهای قانونی و برخورداری از مبانی حقوقی و مستندات کافی برای اعتراض به تصمیم AFC است. با این حال، اگر تصمیم اتخاذشده قابل اعتراض باشد و باشگاهها بتوانند مغایرت آن با مقررات یا اصول حقوقی مربوط را اثبات کنند، پیگیری پرونده در CAS میتواند به گزینهای جدی تبدیل شود.
نکته مهم در این پرونده آن است که مطالبه باشگاهها نباید صرفاً به بازگشت حق میزبانی محدود بماند. در صورت اثبات مسئولیت حقوقی AFC و احراز رابطه میان تصمیم این نهاد و خسارتهای وارده، امکان بررسی مطالبه غرامت نیز وجود خواهد داشت. هزینههای سفر و اقامت در کشورهای ثالث، مخارج اضافی برگزاری مسابقات و سایر زیانهای مستقیم و قابل اثبات، میتوانند در ارزیابی خسارت مورد توجه قرار گیرند؛ هرچند دریافت غرامت به اثبات مبانی مسئولیت و پذیرش ادعاهای مالی از سوی مرجع صالح بستگی دارد.
عادل عابدجوی، وکیل ورزشی، در همین زمینه معتقد است باشگاههای ایرانی باید ظرفیتهای حقوقی موجود را برای دفاع از حقوق خود جدی بگیرند. او میگوید: «تصمیم AFC مبنی بر گرفتن میزبانی از باشگاههای ایرانی قابل اعتراض در دادگاه CAS است و حتی در صورت موفقیت، امکان دریافت غرامت از AFC وجود دارد.»
عابدجوی با انتقاد از اولویتبندی برخی پروندههای حقوقی در فوتبال ایران، بر ضرورت تمرکز باشگاهها بر موضوع سلب میزبانی تأکید میکند و میافزاید: «بهجای ایجاد پروندههای بینتیجهای مثل اعتراض به پلیآف سقوط یا پروندههایی که بازیکنان خارجی طلبکار هستند، بهتر است باشگاهها دنبال حق نمایندگان ایران باشند.»
مسأله اصلی این است که محرومیت از میزبانی، صرفاً یک تصمیم اجرایی درباره محل برگزاری مسابقه نیست؛ این تصمیم میتواند تبعات مالی و ورزشی قابل توجهی برای باشگاهها به همراه داشته باشد. از همین رو، بررسی حقوقی آن و ارزیابی امکان اعتراض به تصمیم AFC باید با جدیت دنبال شود.
در نهایت، مراجعه به CAS بهمعنای تضمین موفقیت یا دریافت غرامت نیست اما اگر باشگاههای ایرانی از مبانی حقوقی کافی برخوردار باشند، این مسیر میتواند فرصتی برای بررسی مستقل تصمیم AFC و دفاع از حقوق تضییعشده احتمالی آنها باشد. در چنین شرایطی، مستندسازی خسارتها، بررسی دقیق مقررات و اقدام در مهلتهای مقرر، گامهایی تعیینکننده خواهند بود.
