قرارداد ریالی؛ راه‌حل یا مسکن؟

در چنین شرایطی، برخی باشگاه‌ها تلاش کرده‌اند با عقد قراردادهای ریالی با بازیکنان خارجی، خود را از نوسانات مستقیم ارز دور کنند. قرارداد ریالی می‌تواند در کوتاه‌مدت بخشی از فشار مالی ناشی از افزایش نرخ دلار را کاهش دهد، اما به معنای حذف ریسک ارزی نیست.
بازیکن خارجی در نهایت درآمد خود را با ارز کشور مبدأ یا ارزهای معتبر مقایسه می‌کند. اگر ارزش ریال در طول فصل کاهش محسوسی داشته باشد، قرارداد ریالی می‌تواند جذابیت خود را از دست بدهد و زمینه نارضایتی یا اختلافات قراردادی را فراهم کند.
بنابراین قرارداد ریالی بیشتر یک راهکار کوتاه‌مدت برای مدیریت هزینه است تا پاسخی اساسی به مسأله. ریسک کاهش ارزش پول ملی همچنان در اقتصاد باشگاه باقی می‌ماند و دیر یا زود خود را در مذاکرات جدید، تمدید قراردادها یا جذب بازیکنان خارجی نشان خواهد داد.
جستجو
آرشیو تاریخی