فوتبال ایران امروز بیش از آنکه به یک «منبع پول جدید» نیاز داشته باشد، به منطق جدیدی برای پول خرج کردن نیاز دارد.
تا زمانی که حق پخش تعیین تکلیف نشود، درآمد روز مسابقه رشد نکند، فعالیت تجاری باشگاه‌ها توسعه پیدا نکند، آکادمی‌ها به کارخانه بازیکن‌سازی تبدیل نشوند و بازار انتقال بازیکن به یک منبع واقعی درآمد بدل نشود، باشگاه‌ها همچنان برای پرداخت هزینه‌های امروز، به منابع فردا وابسته خواهند بود و منابع فردا هم بالاخره تمام می‌شوند.
اروپا یک‌شبه به فوتبال میلیاردی نرسید. پشت این اعداد، سال‌ها اصلاح ساختار، شفافیت، قانونگذاری و پذیرش یک اصل ساده قرار دارد: باشگاهی که درآمد ندارد، نباید اجازه داشته باشد بی‌محابا هزینه کند.
فوتبال ایران اگر می‌خواهد از چرخه بدهی خارج شود، لازم نیست فوتبال اروپا را کپی کند؛ کافی است همین اصل ساده را جدی بگیرد. پول باید از فوتبال بیاید، نه اینکه فوتبال دائماً دنبال پول بدود. و بدهی، اگر قرار است مهار شود، باید پیش از آنکه به ورشکستگی برسد، مهار شود.
