تیم امید قربانی تصمیمهای کوتاهمدت شده است
میرزاییان: تیم موفق را نمیتوان ۱۵ روزه ساخت
امیر میرزاییان، مربی تیم فوتبال ذوبآهن درباره ناکامیهای مداوم تیم فوتبال امید ایران معتقد است نمیتوان این مشکلات را تنها به یک مربی یا یک دوره خاص نسبت داد. به گفته او، برای پیدا کردن ریشه این ناکامیها باید عملکرد فوتبال پایه در 3 بخش باشگاهها، مدیریت تیمهای ملی و مسائل فنی مربیان مورد بررسی قرار گیرد؛ چراکه 5 دهه ناکامی در مسیر رسیدن به المپیک نشان میدهد مشکل، ریشهایتر از یک نتیجه یا یک مسابقه است: «ما باید ببینیم در فوتبال پایه چه اتفاقی میافتد. بسیاری از باشگاهها روی کاغذ آکادمی و تیم پایه دارند اما فعالیت اصولی، علمی و آیندهنگر در این بخش به اندازه کافی وجود ندارد. در گذشته تیمهایی مانند راهآهن و بانک ملی نقش مهمی در پرورش بازیکن داشتند و فوتبال آموزشگاهی هم زنجیره مهمی برای کشف استعدادها بود، اما امروز این ارتباط و مسیر انتقال بازیکن از مدرسه و ردههای پایه به فوتبال حرفهای مثل گذشته وجود ندارد.»
میرزاییان ادامه داد: «حتی باشگاههای بزرگ ما هم باید بیشتر روی آکادمی خودشان کار کنند. استقلال و پرسپولیس بخش زیادی از نیاز خود را از بازیکنان سایر تیمها تأمین میکنند، در حالی که اگر قرار است فوتبال پایه توسعه پیدا کند، باید خروجی آکادمی برای تیمهای اصلی اهمیت بیشتری داشته باشد. درباره تراکتور هم با توجه به محبوبیت این تیم در تبریز و آذربایجان، انتظار میرود تعداد بیشتری بازیکن بومی در ترکیب حضور داشته باشند.»
او همچنین تغییرات مداوم روی نیمکت تیمهای پایه را یکی از مشکلات جدی فوتبال ایران دانست و گفت: «ما مدام مربی عوض کردهایم و اجازه ندادهایم یک مربی یا کادر فنی، یک نسل را از نوجوانان و جوانان تا امید همراهی کند. در کشورهایی مثل ژاپن، کره جنوبی و اخیراً ازبکستان، چنین ساختاری را میبینیم. مربی بازیکنان را در ردههای مختلف میشناسد و با همان نسل جلو میرود. این شناخت در طول زمان ساخته میشود.»
میرزاییان درباره حسین عبدی نیز گفت: «عبدی بعد از تجربهای که در ردههای نوجوانان و جوانان داشت، میتوانست زودتر مسئولیت تیم امید را بر عهده بگیرد. اگر این اتفاق 2 سال قبل رخ میداد، فرصت کافی برای اردو، شناخت بازیکنان و تیمسازی داشتیم. اما وقتی در فاصله حدود 3 ماه تا بازیهای آسیایی ناگویا مربی را انتخاب میکنیم، نمیتوان انتظار داشت تیمی کاملاً منسجم شکل بگیرد.»
او با اشاره به مسائل فنی تیم امید افزود: «بخشی از مشکلات هم به تصمیمهای فنی برمیگردد. در 3 مسابقه ترکیب تیم بارها تغییر کرد و حتی بازیکنی مثل سعید سحرخیزان که معمولاً مهاجم نوک است، در پست وینگر راست به کار گرفته شد. درباره نیمکتنشینی اسماعیل قلیزاده هم میتوان بحث کرد. البته نمیشود همه مشکلات را گردن مربی انداخت، چون وقتی زمان آمادهسازی مناسب وجود ندارد، کار برای هر مربی سخت میشود.»
میرزاییان تأکید کرد که برنامه تیم امید باید از مدتها قبل با برنامه باشگاهها و سازمان لیگ هماهنگ شود: «نمیشود لیگ را بدون توجه به برنامه تیم امید برگزار کرد و بعد انتظار داشت باشگاهها هر زمان که تیم ملی خواست بازیکنانشان را در اختیار آن قرار دهند. تقویم مسابقات باید از قبل مشخص باشد و اردوها، مسابقات تدارکاتی و زمان حضور بازیکنان هم بر همان اساس برنامهریزی شود.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «تیم امید را نمیتوان در ۱۵ روز ساخت. مربی بعدی باید از ابتدا بداند که حداقل 3 سال فرصت دارد تا تیمش را بسازد. باید ثبات داشته باشیم، برنامه چندساله تعریف کنیم و از تصمیمهای مقطعی فاصله بگیریم. تجربه 50 ساله فوتبال ایران نشان داده اگر همان مسیر گذشته را ادامه بدهیم، نمیتوانیم انتظار نتیجهای متفاوت داشته باشیم.»