در حافظه موقت ذخیره شد...
چالشهای اجرای اصلاحات
میتوان این چالشها را مدیریت کرد. نکته کلیدی، آغاز این فرایند با چند پروژه پایلوت در باشگاههای بزرگتر و دارای ظرفیت مالی مناسبتر و سپس گسترش تدریجی الگوی موفق به سایر باشگاههاست. مسأله ورزشگاههای ایران صرفاً به فرسودگی چمن، سکوها یا تأسیسات محدود نمیشود. بخش مهمی از این مسأله به شیوهای بازمیگردد که در آن مالکیت، بهرهبرداری، مسئولیت نگهداری و منافع اقتصادی از یکدیگر جدا شدهاند. تا زمانی که میان این چهار عنصر ارتباطی روشن و پایدار ایجاد نشود، ساخت ورزشگاههای جدید نیز لزوماً به معنای ایجاد زیرساخت ورزشی پایدار نخواهد بود.ورزشگاه زمانی میتواند به یک دارایی پایدار برای ورزش و جامعه تبدیل شود که پس از افتتاح برای ادامه حیات اقتصادی و فنی آن نیز همان اندازه که برای ساختش برنامهریزی شده، برنامه وجود داشته باشد. نگهداری، مرحلهای فرعی پس از ساخت نیست؛ بخشی جداییناپذیر از چرخه عمر یک زیرساخت ورزشی است.
