تا جام ملتها یک مربی خارجی را کنار قلعهنویی بگذارند
فریبا: تیم ملی بد نبود اما تاریخسازی هم نشد
فائزه زمانی
خبرنگار
عملکرد تیم ملی در جام جهانی با واکنشهای متفاوتی همراه بوده است. عدهای نتایج را ناامیدکننده میدانند و گروهی معتقدند برای قضاوت باید شرایطی مثل تعطیلی طولانی لیگ، وضعیت اردوها، مسائل تدارکاتی و حتی بدشانسیهای تیم ملی را هم در نظر گرفت. بهتاش فریبا پیشکسوت فوتبال ایران، در این گفتوگو از زوایای مختلف درباره عملکرد تیم ملی، تصمیمات کادر فنی، نقش بازیکنان باتجربه و آینده نیمکت تیم ملی صحبت کرده است.
در روزهای اخیر عملکرد تیم ملی با دوره های گذشته مقایسه میشود، عملکرد شاگردان قلعهنویی در این جام را چطور ارزیابی میکنید؟
اگر بنا به مقایسه عملرد تیم ملی با دوره های گذشته باشد، باید شرایط و اردوهای تیم ملی راهم در نظر بگیریم. آیا زمانی که کیروش حضور داشت، اردوها، اسکان و حتی اخذ ویزای تیم ملی اینگونه بود؟
اگر قرار است متر ومعیاری برای تیمی گذاشته شود باید همه شرایط در نظر گرفته شود. توقع همه از تیم ملی، صعود به مرحله حذفی بود اما وقتی تعطیلی ۴ماهه لیگ، شرایط اردوها و شیطنتهای میزبان را کنار هم میگذاریم، عملکرد تیم ملی بد نبوده است اما میشد که بهتر هم بشود.
برخی معتقدند تیم ملی در جام جهانی بیش از هر چیز بدشانس بود. شما تا چه اندازه با این نظر موافق هستید؟
هرتیمی فارغ از مسائل فنی، مدیریتی و تدارکاتی، ۲۰درصد هم شانس را در نظر میگیرد و همه جای دنیا طبیعی اما تیم ملی از این بیست درصد، یک درصد هم شانس نیاورد. موقعیتهای ازدست رفته، پنالتی، گل آفساید و تیردروازههایی که علیه ایران بود همه گواه این موضوع است. علاوه بر این، در آن سه بازی که به صعود ما به عنوان تیم سوم گره خورده بود هم شرایط به نفع ما پیش نرفت که به سهم خود عجیب بود. تیم ملی بد نبود اما تاریخسازی آنچنانی هم انجام نشد. اینکه یک تیم در جام جهانی باخت نیاورد خیلی خوب است اما این عدم شکست، اگر منجر به صعود ما می شد، خیلی بهتر میشد.
میشود بزرگترین اشتباه تیم ملی را تساوی مقابل نیوزیلند دانست؟
بخاطر تعطیلی لیگ، ۴ماه هیچ فعالیت فوتبالی در ایران وجود نداشت. بازیکنان ما منهای رامین رضاییان که تحت هر شرایطی تمرین انفرادی خود را دنبال میکند، ۴ماهی همه چیز را رها کردند. در شروع اردوها اضافه وزن بازیکنان مشخص بود و در اردوی آنتالیا تمرکز روی کاهش وزن و بازگشت آمادگی بدنی بازیکنان بود. طبق علم فوتبال بعد از فشار، بدن بازیکنان دچار افت می شود که باید زمان بگذرد تا به قول قدیمی ها بدن ول بکند و به پیک آمادگی برسد. در بازی اول بدن بازیکنان ول نکرده بود و تازه از بازی دوم بدن بازیکنان به شرایط مطلوب رسید. نمونهاش هم شجاع خلیلزاده که در بازی بلژیک زمین تا آسمان با بازی ابتدایی مقابل نیوزیلند متفاوت بود. متاسفانه بازی اول را به این دلیل و همچنین استقرار اشتباه خط هافبک از دست دادیم . ۴مرتبه پشت خط هافبک را به حریف دادیم که کریس وود از فرصت استفاده کرد، توپ را گرفت چرخید دوپشتک هم زد و توپ گل شد. متاسفانه دو هافبک وسط ما جاگیری خوبی نداشتند که این موضوع هم به آمادگی بدنی برمیگردد.
انتقادات زیادی به تعویضهای امیر قلعهنویی وارد است. شما عملکرد کادر فنی در این بخش را چگونه ارزیابی میکنید؟
اگر شرایط عادی بود، شک نکنید تیم ملی نیوزیلند را میبرد و ۷۰درصد مسیر صعود را طی میکرد.
فارغ از بازی اول، هیچ کدام از بازیکنان تعویضی مقابل بلژیک در حدو اندازه های خود ظاهر نشدند و حتی قلعهنویی هم راضی نبود. قطعاً مربی طبق یک تدبیر و تفکری تعویض میکند اما گاهی بازیکن تعویضی نمیتواند دستورات تاکتیکی مربی را اجرا کند. برای مثال مهدی ترابی بازیکنی پا به توپ با گام های بلند است اما روز بازی هرچه توپ گرفت به عقب داد. به شخصه از ترابی انتظاری دیگری داشتم و اگر قایدی به جای او به زمین میآمد بهتر عمل میکرد اما ترابی جرأت ورود به هجده قدم حریف را نداشت.
کاملاً با تعویضهای قلعهنویی در بازی مصر موافق بودم. در این بازی تیم ملی با نتیجه مساوی، هفتاد درصد شانس صعود داشت اما با باخت هیچ شانسی نداشت پس بیست دقیقه آخر باید تعویضها اینگونه می بود که علاوه بر موارد نفوذی، به برگشت و دفاع هم کمک میکردند که تیم ضدحمله نخورند.
مهدی قایدی فوقالعاده است اما با توجه به جثهاش نمی توانست در مسائل دفاعی کمک لازم کند اما شهریار مغانلو فرواردی است که قدرت سرزنی دارد و به این دلیل به زمین آمد. مشکل ما در موج دوم حملات بعد از سرهایی بود که طارمی و مغانلو میزدند چراکه موج دوم حملات دیر میرسید.
تیم ملی با ترکیبی جوانتر شانس بیشتری نداشت؟
به غیر از بازی اول که بدن بازیکنان به پیک آمادگی نرسیده بود، کدام یک از بازیکنان مسن در جام جهانی بد بازی کردند؟ خلیلزاده و نعمتی مقابل بلژیک به خوبی لوکاکو را مهار کردند. رامین رضاییان و حاجصفی و دیگر بازیکنان هم خوب بودند. جام بزرگ بازیکن بزرگ میخواهد. نهاینکه باید جوانان را نادیده گرفت، نه اما برخلاف انتقادات، بازیکنان مسن عملکرد خیلی خوب داشتند.
بهترین تصمیم برای جام ملتهای آسیا چیست، تغییر یا ادامه همکاری با قلعهنویی؟
در این فاصله ۶ ماهه تا جام ملتهای آسیا خیلی سخت است که مربی خارجی با شرایط فوتبال ایران آشنا شود. مربی خارجی تا بخواهد علی و حسن را بشناسد زمان را از دست میدهد و گرفتار میشویم. در رابطه با مربی ایرانی هم، نگرش هر مربی با مربی دیگر متفاوت است و تا یک مربی در تیم ملی جا بیفتد و با بازیکنان ارتباط بگیرد، آن هم زمان میبرد. من معتقدم تغییر کادرفنی در شرایط فعلی اشتباه است و بهتر است فقط مربی خارجی در کنار قلعهنویی باشد. اگر شرایط خوب بود، تیم ملی صعود میکرد. به شخصه فکر میکــــــــردم حتی در صورت صعود، سوئیس را هم میبریم اما شانس هم با ما یار نبود.