واکنش قلعهنویی به انتقادها چیست؟
هواداران منتظر نسخه رؤیایی تیم ملی
محمد قراگزلو
خبرنگار
امیر قلعهنویی بعد از بازی با نیوزیلند در مصاحبه ابتدایی با تلویزیون فیفا گفت این بازی بهترین بازی دور اول تا اینجای مسابقات بوده اما بعدتر حرفش را اصلاح کرد و چند دقیقه بعد در نشست خبری گفت این بازی یکی از بهترین نمایشهای دور اول مسابقات بوده است.
اما اگر منصفانه بخواهیم نگاه کنیم نمایش نیوزیلند و ایران نمیتواند در بین بهترین مسابقات جام جهانی در دور اول قرار بگیرد چرا که با وجود رد و بدل شدن چهار گل خبری از موقعیتهای متوالی و فوتبال داینامیک و پویا در زمین نبود. مهمتر اینکه نمایش تیم ملی توقع هواداران فوتبال در ایران را برآورده نکرد. به عبارتی بحث اول درباره اینکه بازی ایران – نیوزیلند یکی از بهترین نمایشهای فنی دور اول تورنمنت بوده تنها یک بحث فرعی است و آنچه اهمیت دارد کیفیت تیم ملی در مسابقهای است که برای صعود باید از آن برنده بیرون میآمد.
در واقع سؤال بزرگتر و اساسیتر اینگونه مطرح میشود که آیا کیفیت تیم ملی و آنچه در نمایش اول ارائه داد به گونهای هست که بتواند علاقهمندان به تیم ملی و فوتبالدوستان ایرانی را در سراسر دنیا به صعود از مرحله گروهی امیدوار کند؟
واقعیت اینکه تیم ملی در ساختار دفاعی مشکلات فنی بزرگی داشت که مقابل ضعیفترین تیم گروه – از نظر سابقه در جام جهانی و رنکینگ فیفا- به وضوح به چشم آمد. به این مشکلات در روزهای اخیر تا حدی پرداخته شد و در نقدهای منصفانه ایراد اساسی تیم ملی جلوی چشم کادر فنی آمد کما اینکه قطعاً خود قلعهنویی و دستیارانش بهتر از هر کسی به این مشکلات واقفند و حتی اگر صراحتاً به آن اعتراف نکنند خیلی زود دنبال رفع و رجوع مشکلات و بهبود شرایط فنی تیم هستند.
در عین حال همه میدانیم که بلژیک حریف فرداشب تیم ملی باکیفیتترین تیم گروه به حساب میآید و شانس اول صعود خواهد بود پس دشوارترین بازی تیم ملی در این گروه همین فرداشب اتفاق خواهد افتاد. به همین خاطر از تیم ملی انتظار میرود کیفیت به مراتب بهتری را در این مسابقه به نمایش بگذارند. در واقع تیم ملی مقابل بلژیک باید تفاوتهایی اساسی و کاملاً قابل رویت نسبت به بازی قبل داشته باشد وگرنه اوضاع دشوار و رؤیای صعود دوباره پیچیده و شاید دستنیافتنی شود.
تیم ملی فوتبال ایران باید در مقابل بلژیک مشکلات خود در ساختار دفاعی را به حداقل برساند کما اینکه تیم رودی گارسیا به خاطر تساوی در بازی اول و انتقادهایی که بعد از بازی با مصر شنید حتماً با عزم و اراده محکمتری برای کسب پیروزی و صعود به این میدان پا خواهد گذاشت.
در این میان سؤال اینجاست که واکنش قلعهنویی و کادر فنی به انتقادهای مطرح شده بعد از بازی اول چیست؟ آیا ترکیب تغییراتی اساسی خواهد داشت؟ آیا تنها سیستم تغییر کرده و جابهجایی نفرات حداقلی خواهد بود؟ آیا تغییر استراتژی بازی تیم ملی مقابل گرانقیمتترین تیم گروه منجر به نتیجه میشود؟ آیا تیم ملی از نمایش نسبتاً جسورانهای که در فاز تهاجمی مقابل نیوزیلند ارائه کرد عقبنشینی کرده و دنبال نتیجه با فوتبالی مبتنی بر دفاع – ضدحمله خواهد بود؟ آیا قلعهنویی برای کسب حداقل نتیجه و زنده نگه داشتن شانس صعود بیشتر از بازی قبل به مهرههای باتجربه و سن و سالدار خود اعتماد خواهد کرد؟ و در نهایت اینکه نمایش تیم ملی – حتی اگر هوشمندانه و نه صرفاً تدافعی باشد – میتواند هواداران فوتبال در ایران را راضی و اقناع کند؟
نکته مهم اینجاست که برنده نشدن در بازی اول به ضرر کادر فنی و تیم ملی شد چرا که حالا مقابل بهترین تیم گروه باید نسخه بهتری از خود ارائه دهند. شاید ایدهآل هواداران و فوتبالدوستان ایرانی نمایش تهاجمی و شجاعانه مقابل بلژیک و البته پوشش مشکلات فاز تدافعی باشد اما این، خواستهای است که از نسخه رؤیایی تیم ملی باید انتظار بکشیم و منتظر نمایشی مثل بازی با اسپانیا یا پرتغال در سال 2018 باشیم.
