رضاییان: «حیف شد» بهترین تیتر برای بازی نیوزیلند بود
هیچ کس نمیداند در 7 ماه اخیر چه برمن گذشت
رامین رضاییان که به خاطر درخشش در بازی با نیوزیلند در تیم منتخب دور اول جام جهانی قرار گرفت در یک مصاحبه تلویزیونی شرکت کرد و حرفهای جالبی زد:
جو ورزشگاه لس آنجلس: وقتی وارد زمین شدیم، همه بازیکنان شوکه شده بودیم؛ جو فوقالعاده و بینظیری بود. ما بازیکنان باتجربه نگران جو بازی بودیم و شب قبل از مسابقه نمیخوابیدیم، اما وقتی وارد زمین شدیم، انرژی ما صدبرابر شد. در پایان، همه با هر عقیدهای، تنها با عشق نام ایران را فریاد میزدند. ورزشگاه خیلی زیبا بود و هواداران نزدیک به زمین بودند. بعضی وقتها چشمم به کسانی میخورد که نمیخواستند خوشحالی کنند اما اشک شوق را در چشمانشان میدیدم. بعضیها نمیخواستند تشویق کنند اما وقتی گل میزدیم با هر عقیدهای برای ما دست میزدند. بخواهی به این موضوع نگاه عمیق داشته باشی کمی دردناک است. ما بهترین مردم دنیا را داریم.
بازی با نیوزیلند: بازی اول همیشه سخت است. بازی در جام جهانی هم یک دنیای متفاوت است. شما از هر بازیکنی که حتی در چمپیونزلیگ هم بازی کرده درباره جام جهانی سؤال کنید، جواب میدهد که یک دنیای دیگر است. همانقدری که جذابیت دارد، همانقدر استرس و سختی دارد.
به نظرم بازی خوبی داشتیم و لایق این بودیم که بازی را ببریم. خودم چند دقیقه آخر را میدیدم، نیوزیلند داشت با پنج دفاع بازی میکرد چون ترسیده بود گل سوم را بخورد. زمانهای بسیار بدی گل خوردیم و همین که به بازی برگشتیم اتفاق بسیار خوبی بود که این هم از همدلی بچهها میآید. امیدوارم پیش برویم و به چیزی که میخواهیم برسیم.»
احتمال صعود: ما هیچ وقت چیزی را آسان به دست نیاوردهایم. اگر برده بودیم الان حرف از صعود کردن میزدیم. من از زوایای متفاوت بازیها را نگاه میکنم. میگویم مسیر برای ما ایرانیها همیشه پیچیده شده است. من دوست ندارم خیلی مطمئن درباره آینده صحبت کنم ولی مسیر سختی داریم اما به همان اندازه، چالش و جذابیتهایش هم قشنگ است. امیدوارم خدا کمک کند و پایان خوبی برایمان رقم بزند.
افسوس از دست رفتن دو امتیاز: مسیر آنقدر راحت نبود که بتوانیم نیوزیلند را شکست دهیم ولی خیلی موافقم که حیف شد بازی را نبردیم. لایق بردن بودیم و 10 دقیقه ابتدایی هم در اختیار ما بود. گل که خوردیم التهاب روی بچهها تأثیر گذاشت. کادر فنی مدام میگفت نترسید، میزنیم. اگر ما یک گل جلو میافتادیم شرایط بازی متفاوت میشد. وقتی گل میخوریم، کل تیم میخورد و وقتی گل میزنیم هم کل تیم میزند. روی گلی که زدم دقت کنید سامان و شهریار هم چقدر تلاش کردند. گلهای ما کاملاً فوتبالی بود. در جام جهانی تیمی که گل بخورد سخت به بازی برمیگردد اما ویژگی مثبت ما این بود که برگشتیم. در دقایق پایانی التهاب را در تیم نیوزیلند میدیدم. «حیف شد» بهترین تیتر است اما قدردان همین یک امتیاز هم هستیم.
مسیر سخت شخصی: این صحبت برای یکی دو دقیقه نیست. همیشه گفتهام که سختی تو را فقط خدا باید ببیند. بقیه هم نبینند مهم نیست. با هر عقیدهای که داشته باشی وقتی سختی بکشی و خدا ببیند، مطمئنم که خدا جواب زحماتت را میدهد. اگر بخواهم درباره این مسیر مخصوصاً این هفت ماه که بر من گذشت حرف بزنم واقعاً روز و شبهای خیلی سختی سپری کردم که فقط خدای من شاهد آنها بود. شاید هم عزیزترین رفیقم که همه میدانند چه کسی است خبر داشته باشد. حتی خیلی چیزها را با خانواده مطرح نمیکردم چون دوست نداشتم حالشان را بد کنم. خوشحالم که به این اتفاق ختم شد.
آینده تیم ملی: خوشحالی من وقتی است که کل تیم و کل ملت خوشحال باشند. همه ما قرار است نهایت توانمان را بگذاریم. چه کسانی که بازی کنند و چه آنها که بازی نکنند به هم متصل هستند تا اتفاقی رقم بخورد که دل یک ملت شاد بشود. امیدوارم پایانش را خدا خوب بچیند.