صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • جام جهانی
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و صد و بیست - ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و صد و بیست - ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ - صفحه ۶

بازگشت وایکینگ‌ها

غیبت نروژ در سطح اول فوتبال ملی جهان و اروپا برای سال‌های متوالی، باعث شده بود تا بسیاری فراموش کنند که نروژ، همواره یکی از تیم‌های مدعی و قدرتمند در بخش اسکاندیناوی بوده و از معدود تیم‌های اروپایی است که سابقه حضور در دوره‌های نخست جام جهانی را دارد. تنها یک دوره حضور در جام ملت‌های اروپا، باعث شده تا نروژ کارنامه درخشانی در رقابت‌های بین‌المللی نداشته باشد اما در طول تاریخ، بازیکنان زیادی از این کشور در تیم‌های مطرح اروپایی حاضر بوده‌اند. با ظهور نسل جدید ستارگان فوتبال نروژ در سطح اول فوتبال اروپا به رهبری مهاجم تمام عیاری چون ارلینگ هالند، روند ناکامی نروژ در صعود به تورنمنت‌های معتبر به پایان رسید و این تیم، قرار است برای نخستین بار در قرن ۲۱ در جام جهانی حاضر باشد؛ جامی که با حضور ۴۸ تیم، فرصتی را برای حضور تیم‌هایی چون نروژ در آمریکا، کانادا و مکزیک فراهم کرده است.

نحوه صعود چگونه بود؟
نروژ یکی از بهترین تیم‌های مقدماتی جام جهانی در منطقه اروپا بود و توانست با قاطعیتی مثال‌زدنی، حضور خود در جام جهانی ۲۰۲۶ را قطعی کند. روی کاغذ، نروژ باید تا آخرین بازی مقابل ایتالیا صبر می‌کرد اما مسیر صعود نشان می‌داد که نروژ به راحتی توانسته جواز حضور در جام جهانی را کسب کند. نروژ در هر هشت بازی مقدماتی به برتری رسید و تنها رقیب جدی در گروه یعنی ایتالیا، رفت و برگشت با نتیجه سه بر صفر در اسلو و چهار بر یک در میلان مقابل وایکینگ‌های بی‌رحم شکست خورد. یکی از بازی‌های به یادماندنی نروژ در مسیر صعود به جام جهانی نیز پیروزی ۱۱ بر یک مقابل مولداوی بود که شاگردان سولباکن را تبدیل به بهترین خط حمله فوتبال اروپا در مقدماتی جام جهانی کرد. این در حالی است که نروژی‌ها دو سال قبل، در صعود به یورو ۲۰۲۴ ناکام بودند و عملکرد بهتری از خود در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ به نمایش گذاشتند.

بازگشت به روزهای خوش دهه ۹۰
این چهارمین حضور نروژ در تاریخ جام جهانی خواهد بود. در جام جهانی ۱۹۳۸ که تورنمنت به صورت تک حذفی برگزار شد، آنها تنها با یک شکست از دور مسابقات کنار رفتند و پس از سال‌ها و در دهه ۹۰، به جام جهانی بازگشتند؛ زمانی که با حضور ستارگانی مطرح و رشد فوتبال باشگاهی در این کشور، نروژ پیش از جام جهانی۱۹۹۴در آمریکا، به رده دوم رده‌بندی فیفا نیز رسیده بود. در همان جام، نروژ تبدیل به تنها تیم تاریخ جام جهانی شد که با کسب چهار امتیاز، در رده آخر گروه خود قرار می‌گیرد؛ پایین‌تر از مکزیک، ایرلند و ایتالیا که به عنوان تیم سوم گروه، تا فینال صعود کرد. نروژ در این جام تنها یک گل به ثمر رساند و یک گل هم خورد و یکی از عجیب‌ترین تیم‌های تاریخ جام جهانی بود. چهار سال بعد در فرانسه اما تیم نروژ جامی متفاوت را پشت سر گذاشت. پیروزی با پنالتی دقیقه ۸۹ مقابل برزیل در آخرین بازی مرحله گروهی، نروژ را راهی مرحله یک‌هشتم نهایی کرد و آنجا بود که نسل طلایی فوتبال این کشور، با یک گل مغلوب ایتالیا شد. اینکه کشوری با سابقه نروژ که مردمش عاشق فوتبال هستند از سال ۲۰۰۰ نتوانسته به جام جهانی یا یورو صعود کند در حالی که تیم‌هایی چون مقدونیه شمالی، لتونی، گرجستان، آلبانی و ایسلند این کار را انجام داده‌اند، یکی از نکات عجیب فوتبال ملی در اروپاست.

مدل بازی نروژ چگونه خواهد بود؟
در دهه ۹۰ مدل بازی نروژ مبتنی بر توانایی فیزیکی بازیکنان و بازی مستقیم بود اما در دوره سولباکن، این ذهنیت در فوتبال ملی نروژ تغییر کرد. با حضور هالند و اودگارد در ترکیب، نروژ تبدیل به یک تیم با ذهنیت تهاجمی شده که به دنبال تسلط بر توپ و میدان در طول بازی خواهد بود؛ هر چند که تقابل با فرانسه و سنگال، یکی از سخت‌ترین گروه‌های جام جهانی را برای نروژ رقم زده است. اودگارد مانند پستش در آرسنال، در پست هافبک تهاجمی سمت راست در سیستم ۳-۳-۴ و ۱-۳-۲-۴ به میدان می‌رود و در این تیم نروژ به جای اتکا به بازیکنان فیزیکی، بازیکنان تکنیکی چون آنتونیو نوسا و اسکار بوب نیز اهمیت بالایی دارند.

جستجو
آرشیو تاریخی