در حافظه موقت ذخیره شد...
محل تولد جام جهانی
در سال ۱۹۳۰، فیفا اولین دوره جام جهانی را بر اساس میزبانی مردم اروگوئه پیش برد و همچنان، خاطرات این میزبانی پس از ۹۶ سال در ذهن نسلهای مختلف مردم اروگوئه زنده است؛ مردمی که فوتبال را در زمان برگزاری جام جهانی تبدیل به دغدغه اصلی خود میکنند و حالا اروگوئه در این دوره از جام جهانی، تلاش دارد تا یک بار دیگر به عنوان یک مدعی پا به جام بگذارد؛ هرچند که کار تیم ملی این کشور برای درخشش در جام جهانی بهشدت دشوار خواهد بود؛ با گروهی دشوار و البته تیمی که برای نخستین بار، دیگر ستارگانی چون کاوانی و سوارز را در خط حمله خود ندارد؛ با این حال پسران مارچلو بیلسای آرژانتینی میخواهند در آمریکا میراث سرمربی اسطورهای این تیم یعنی اسکار تابارز را زنده نگه دارند.
نحوه صعود چگونه بود؟
اروگوئه برای رقم زدن صعود به جام جهانی از طریق گروه ۱۰ تیمی مقدماتی جام جهانی در منطقه آمریکای جنوبی کار سختی نداشت.
پیش از شروع کوپا آمریکای ۲۰۲۴، اروگوئه شروعی طوفانی در مرحله مقدماتی داشت و پس از شکست دادن آرژانتین در این کشور برای اولین بار در ۴۰ سال اخیر، برزیل را هم خارج از خانه شکست داد و همین شروع طوفانی، فاصلهای ۸ امتیازی بین اروگوئه و سه تیم پایین جدول که در جام جهانی حضور پیدا نمیکردند ایجاد کرد. با وجود چند نتیجه نگرانکننده در بازیهای خارج از خانه، دو برد در سه بازی آخر صعود اروگوئه به جام جهانی را قطعی کرد و آنها با امتیازهای برابر با کلمبیا و صرفاً به دلیل تفاضل گل پایینتر، در رده چهارم جدول ۱۰ تیمی مقدماتی جام جهانی در منطقه آمریکای جنوبی قرار گرفتند.
طلسمی که ۷۶ ساله شد
همچنان برای بسیاری از هواداران جوان فوتبال که چندان علاقهای به دنبال کردن تاریخچه رقابتها ندارند، باور این موضوع که اروگوئه دو بار در جام جهانی به قهرمانی رسیده دشوار است.
در اولین جام که به میزبانی اروگوئه برگزار شد، میزبان در سال ۱۹۳۰ توانست با شکست دادن آرژانتین در یک فینال پرگل و تماشایی، جام را از آن خود کند و ۲۰ سال بعد در نخستین جام پس از پایان جنگ جهانی دوم، یک شگفتی بزرگ را رقم زد.
پیروزی مقابل برزیل در خاک این کشور، مقابل دیدگان هوادارانی که در ورزشگاه ماراکانا، رکورد تعداد حضور هوادار در تاریخ جام جهانی را جابهجا کردند؛ دیداری که در برزیل به فاجعه ماراکانا مشهور شد و هر چند که در آن جام فینالی برگزار نشد، اما عملاً به عنوان یک دیدار نهایی، حکم قهرمانی اروگوئه را رقم زد. از آن زمان تاکنون، اروگوئه تیمی مدعی در سطح جهانی نبوده و بهترین عملکرد آنها در دوران مدرن جام جهانی، با چهارمی در جام جهانی ۲۰۱۰ رقم خورد؛ جایی که دیگو فورلان در آفریقای جنوبی برای تیم پرستاره اسکار تابارز خوش درخشید و در نهایت، توپ طلای جام را هم از آن خود کرد.
بازیکنان آن نسل از جمله سوارز، گودین و کاوانی وداع تلخی با جام جهانی پس از حذف زودهنگام از جام جهانی ۲۰۲۲ قطر داشتند و این جام، داستان متفاوتی برای اروگوئه دارد.
مدل بازی اروگوئه چگونه خواهد بود؟
در زمان مالکیت حریف، اروگوئه به تیم رقیب اجازه ثانیهای فکر کردن نخواهد داد و طبق مدل تمام تیمهای مارچلو بیلسا، با پرس دیوانهوار به دنبال تصاحب توپ در سریعترین زمان ممکن خواهند بود.
خط هافبک جنگنده متشکل از والورده، اوگارته و بنتانکور، مشتاق پرس بازیکنان حریف خواهند بود و مدافعین نیز علاقه زیادی به ترک جایگاه خود در زمین برای کمک به پرس بازیکنان دارند.
در زمان مالکیت توپ نیز این تیم با حضور بازیکنان سریعی چون دیآراسکائتا، رودریگز و آرائوخو به دنبال خلق موقعیت در سریعترین زمان هستند.
حتی در زمانی که آنها روی بازی کنترل دارند نیز اروگوئه به دنبال استفاده از فضای پشت مدافعین و فرار مهاجمان از طریق این فضا است و این را باید هویت تهاجمی تیم مارچلو بیلسا بدانیم.