خیز ماتادورها برای ستاره دوم
پیش از جام جهانی ۲۰۱۴ و زمانی که اسپانیا با ترکیبی از نسل طلایی بارسلونا و ستارگان رئال در یورو ۲۰۰۸، جام جهانی ۲۰۱۰ و یورو ۲۰۱۲ به سه قهرمانی متوالی بزرگ رسیده بود و با اختلاف، عنوان بهترین تیم ملی فوتبال جهان را یدک میکشید، همه منتظر بودند که اسپانیا در برزیل نیز به قهرمانی برسد اما حذف اعجابانگیز از مرحله گروهی در برزیل و پس از آن شکست مقابل ایتالیا در یک هشتم نهایی یورو ۲۰۱۶، تاریخ جدیدی را برای فوتبال ملی اسپانیا ورق زد. ویسنته دلبوسکه با میراثی که از خود به جا گذاشت رفت و دیگر خبری از اسپانیا بین مدعیان اصلی تورنمنتهای بزرگ ملی نبود. حواشی پیش از جام جهانی ۲۰۱۸ و حذف مقابل روسیه، بدشانسی تیم لوییز انریکه در ضربات پنالتی نیمهنهایی یورو ۲۰۲۰ و برخورد با صخره سخت مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲، ناکامیهایی ادامهدار را برای فوتبال ملی اسپانیا رقم زد تا اینکه تکیه بر بازیکنان جوان نسل جدید و حضور لوئیس دلافوئنته روی نیمکت پس از عملکرد درخشان او در ردههای پایه فوتبال اسپانیا، همه چیز را تغییر داد. با ورود ستارگان جوان نسل جدید اسپانیا، این تیم حالا به عنوان قهرمان یورو ۲۰۲۴ و فینالیست سه دوره اخیر لیگ ملتهای اروپا پا به جام جهانی میگذارد و شاید، جدیترین مدعی اروپایی فتح جام جهانی باشد؛ زمانی برای رستاخیز دوباره لاروخا در آمریکا.
نحوه صعود چگونه بود؟
برای اسپانیا که به دنبال فتح جام جهانی است، صعود به مرحله نهایی چندان مشکل نبود و این اتفاق به راحتترین شکل ممکن رقم خورد. اسپانیا در مقدماتی جام جهانی پنج برد به دست آورد، تنها در یک بازی و زمانی که صعودش قطعی شده بود به تساوی رسید و با ۲۱ گل زده و تنها ۲ گل خورده، عملکردی خارقالعاده داشت و بالاتر از ترکیه، گرجستان و بلغارستان در صدر جدول گروه خود قرار گرفت. نکته کلیدی در خصوص این عملکرد قاطع اینجاست که در مقاطع حساس و متفاوتی از دور مقدماتی، ستارگان کلیدی ترکیب اصلی اسپانیاییها همچون رودری، نیکو ویلیامز، یامال و پدری درگیر مصدومیت بودند و به همین خاطر، دلافوئنته با استفاده از ترکیبهای متفاوتی این صعود را رقم زد. موضوعی که باعث شد تیم ملی اسپانیا در طول مرحله مقدماتی، بازیکنان جدیدی را در ترکیب خود ببیند و در واقع آنها از مرحله مقدماتی، به عنوان فرصتی برای تغییر نسل و ترکیب نیز استفاده کردند.
از آفریقا تا آمریکا؛ جشن بزرگ تکرار میشود؟
برای سالهای زیادی اسپانیا در جام جهانی حکم یک مدعی خاموش را داشت؛ تیمی با حضور ستارگان لالیگایی که اغلب در رئال مادرید و بارسلونا بازی میکردند و با ترکیب متشکل از ستارگان مستعد، همواره در ابتدای رقابتها روی آنها به عنوان مدعی حساب باز میشد اما در نهایت، با ناکامی در رسیدن به مراحل پایانی جام را ترک میکردند؛ از جمله جام جهانی ۱۹۸۲ که برای اولین و آخرین بار در خود اسپانیا برگزار شد(پیش از برگزاری دوباره جام جهانی ۲۰۳۰ در اسپانیا). این روند اما با نسل طلایی سال ۲۰۱۰ تغییر کرد؛ خط هافبک سهنفره بوستکس، ژاوی و اینیستا، جلوتر از خط دفاع متشکل از پیکه و راموس با درخشش کاسیاس در خط دروازه، یک ترکیب رؤیایی را برای تیم دلبوسکه شکل دادند و در جلوی زمین، داوید ویا تبدیل به یکی از ستارگان اصلی جام جهانی ۲۰۱۰ شده بود. تیم دلبوسکه که سیستم بدون مهاجم مرکزی کلاسیک را در فوتبال ملی باب کرد، با گل تاریخی آندرس اینیستا در وقتهای اضافه مقابل هلند، برای نخستین بار جام جهانی را فتح کرد و حالا پس از ۱۶ سال، این نسل از فوتبال اسپانیا نیز انگیزه بالایی برای تکرار دستاورد بزرگ آنها دارد؛ دستاوردی که میتواند ناکامی مطلق در سه دوره اخیر جام جهانی و صعود نکردن به جمع ۸ تیم برتر جام را به دست فراموشی بسپارد.
مدل بازی اسپانیا چگونه خواهد بود؟
دلافوئنته سبک بازی مالکانه تیم ملی اسپانیا را حفظ کرده اما در آن تغییراتی ایجاد کرده است؛ تغییراتی که به عقیده بسیاری از کارشناسان، دلیل اصلی قهرمانی این تیم در یورو ۲۰۲۴ بود. این تیم اسپانیا برخلاف تیمهای قبلی که با حوصله علاقه به حفظ مالکیت توپ و پاسکاری عرضی در زمین داشتند، با تکیه بر وینگرهای سرعتی و تکنیکی و هافبکهایی که قابلیت تغییر جریان بازی در فضاهای کوچک را دارند، با سرعت بیشتری کار گردش توپ را انجام میدهد و سعی میکند در سریعترین زمان ممکن، توپ را به دروازه حریف نزدیک کند. علاوه بر این، تمرکز جدی اسپانیا روی پرس پرفشار پس از واگذاری مالکیت توپ به حریف برای بازپسگیری توپ، آنها را به یک تیم جذاب برای تماشاگران جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل خواهد کرد.