آمریکا، زمان رستگاری نارنجیپوشان؟
در تاریخ جام جهانی شاید هیچ تیمی نبوده که به اندازه هلند نمایشهای دلچسب و جذاب را ارائه داده باشد اما حتی یک بار هم نتوانسته باشد نام خود را به عنوان یکی از قهرمانان در تالار افتخارات جام جهانی حک کند. از توتال فوتبال رینوس میشل در سال ۱۹۷۴ گرفته تا نسل طلایی قرن ۲۱ که در جامهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ در قدم آخر کم آوردند، همگی به دنبال این بودند تا پس از فتح یورو ۸۸، یک افتخار بزرگ دیگر را در کارنامه تیم ملی هلند رقم بزنند اما هلندیها همواره در قدم آخر کم آوردند. اگر این نسل از فوتبال هلند را با نسلهای قبلی فوتبال این کشور که در جام جهانی به عنوان مدعی قهرمانی شناخته میشدند مقایسه کنیم، بیتردید نمیتوان وزن تیمها را مقایسه کرد اما با وجود این، رؤیای هلندیها برای فتح جام جهانی همچنان پابرجاست. دو سال پس از حذف از نیمهنهایی یورو ۲۰۲۴ با شکست مقابل انگلیس، یک کار نیمهتمام بزرگ برای فوتبال هلند در آمریکا وجود دارد و پسران رونالد کومان، با هدف تاریخسازی پا به آمریکا میگذارند.
نحوه صعود چگونه بود؟
هلند دو بار در قرن ۲۱ و سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۱۸ در صعود به جام جهانی به شکل عجیبی ناکام بوده اما در این دور از مرحله مقدماتی، هیچ گاه حس نشد که هلند قرار نیست یکی از ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. لالههای نارنجی در مرحله مقدماتی بدون حتی یک شکست در صدر گروه خود با حضور لهستان، فنلاند، مالت و لیتوانی قرار گرفتند اما برای قطعی کردن صعود خود به جام جهانی، نیاز به این داشتند که تا هفته پایانی برای جشن صعود صبر کنند؛ جایی که پیروزی چهار بر صفر مقابل لیتوانی، آنها را بالاتر از لهستان رده دومی قرار داد. با این صعود، به نظر میرسد که پس از سالهای ناکامی در اواخر دهه ۲۰۱۰، دوران ناکامی هلند نیز به پایان رسیده و آنها بار دیگر تبدیل به پای ثابت معتبرترین رقابتهای فوتبالی در سطح ملی شدهاند.
بهترین تیم بدون جام؟
هلند تنها تیم تاریخ جام جهانی است که با وجود حضور در سه فینال این مسابقات، نتوانسته به عنوان قهرمانی دست پیدا کند و بالاتر از تیمهایی مانند بلژیک، کلمبیا و کرواسی، میتوان آنها را بزرگترین تیم تاریخ فوتبال ملی جهان نامید که تاکنون موفق به فتح جام جهانی نشدهاند. از جام جهانی ۱۹۷۴ و شکست در فینال مقابل آلمان غربی با تیم رینوس میشل سالها گذشته اما همچنان سایه سنگین میراث یوهان کرویف بزرگ و تأثیری که او روی فوتبال هلند در رده ملی و باشگاه بارسلونا و آژاکس در فوتبال باشگاهی داشت احساس میشود. پس از دههها، همچنان میلی از سوی تیم ملی، مربیان و کارشناسان در فوتبال هلند برای پایبندی به آرمانهای توتال فوتبال وجود دارد اما با این حال، فوتبال هلند برای پایان دادن به ناکامی خود، نیاز به عملگرایی هم دارد. این عملگرایی و به نمایش گذاشتن فوتبال «غیر کرویفی» توسط برت فنمارویک در جام جهانی ۲۰۱۰ اجرایی شد اما در نهایت شکست مقابل اسپانیا در فینال، این راه را ناتمام گذاشت.
مدل بازی هلند چگونه خواهد بود؟
با وجود اینکه نمیتوان این تیم هلند را با تیم قدرتمند دهه ۹۰ میلادی مقایسه کرد اما بیراه نیست اگر این تیم را قدرتمندترین تیم هلند در یک دهه اخیر بدانیم. در جلوی زمین، ممفیس دیپای که به تازگی با ۵۵ گل زده تبدیل به بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی هلند شده قرار دارد که تیم، به شدت به عملکرد او وابسته است اما در سایر نقاط زمین، هماهنگی خوبی بین عناصر تیم کومان در سیستم ۳-۳-۴ و ۱-۳-۲-۴ وجود دارد. در کانالهای کناری، وینگرهای هلند قادر به عبور از مدافعین حریف در موقعیتهای یک در برابر یک هستند و این توانایی، یک برگ برنده ویژه برای نارنجیپوشان در جام ۲۳ خواهد بود؛ به ویژه زیر نظر سرمربیای که اتکای بسیار زیادی به بازیکنان کناری خود دارد.
مهندسان هلندی کجا رفتند؟
خط هافبک سه نفره رایان خرافنبرخ، فرانکی دییونگ و تیجانی رایندرز خط دفاع قدرتمندی در بین تمام تیمهای حاضر محسوب میشود اما نکته اینجاست که هر سه آنها، بیشتر بازیکنانی با قابلیت حمل توپ و ماشین پرس هستند و شباهت زیادی به بازیکنان هلندی کلاسیک که بازیسازها و پاسورهایی خلاق بودند ندارند. این موضوع که سبک یک هافبک هلندی نسبت به ۲۰ سال گذشته تغییر کرده، شاید بیارتباط به افت آژاکس به عنوان موتور محرک فوتبال ملی این کشور نباشد؛ تیمی که از فصل ۲۰۲2-2021 به این سمت قهرمان لیگ هلند نشده و تأثیرش در تیم ملی هلند از همیشه کمتر به نظر میرسد.