خداحافظی مدافع 46 ساله گلنتوران
وفادارتر از توتی و گیگز!
کلی بیللی، مدافع ۴۶ ساله تیم گلنتوران، بعد از ۳۰ سال حضور بیوقفه، تصمیم گرفته این فصل را آخرین سال فوتبالش کند. خودش میگوید: «30 عدد گردی است، دیگر بس است.»
بیللی از ۱۶سالگی برای این تیم بازی کرده. حالا بعد از نزدیک به سه دهه، آمارش باورنکردنی است؛ بیش از ۷۵۰ بازی، بالای ۳۰ جام قهرمانی، ۱۳ بار فتح لیگ برتر و ۵۶ بازی ملی برای ایرلند شمالی. جالب اینکه او بیشتر از اسطورههایی مثل فرانچسکو توتی در رم یا رایان گیگز در منچستریونایتد، به یک باشگاه وفادار مانده است.
خودش میگوید وقتی این اسامی را میشنود، حسابی ذوقزده میشود: «اصلاً حواسم به این رکوردها نبود. راستش هیچ وقت فکر نمیکردم به چنین جایی برسم. باشگاه، جو خوب تیم و آدمهای اطرافم باعث شدند اینقدر بمانم. خیلی خوشحالم و بابت همه این سالها شکرگزارم.»
بیللی فوتبالش را به عنوان یک بال چپ تکنیکی شروع کرد، اما در سالهای پایانی به یک مدافعی جنگنده و بیحاشیه تبدیل شده. پارسال که تیمش در روز آخر لیگ قهرمان شد، نزدیک بود همان موقع خداحافظی کند، ولی ته دلش گفت یک سال دیگر هم میشود ماند.
راز ماندگاری او در ۴۶ سالگی چیست؟ خودش میگوید: «خوش شانس بودم که مصدومیت جدی نداشتم. از آن طرف، خیلی باانضباط کار میکنم. جوانتر که بودم، شب شنبه مهمانی میرفتم و صبح یکشنبه سر تمرین حاضر میشدم. اما حالا تا ساعت ۱۰ شب حتماً باید در رختخواب باشم، خوب غذا میخورم و برنامه بدنسازی را جدی میگیرم. در این سن دیگر نمیشود تقلب کرد!»
بیللی اولین زنی است که نامش در تالار مشاهیر باشگاه گلنتوران جاودانه شده. او از نزدیک رشد فوتبال زنان را دیده؛ روزهایی که بازیکنها التماس زمین چمن میکردند و اگر داور نمیرسید، مربی خودش سوت میزد. اما حالا اوضاع عوض شده: «الان تیمها آنالیزور، مربی بدنساز و برنامه غذایی دارند. بازیکنهای امروزی باید خیلی خوشحال باشند که این همه امکانات در اختیارشان است.»
با پایان این فصل، کلی بیللی کفشهایش را آویزان میکند، اما از باشگاه دور نمیشود. خودش قول داده: «هنوز نمیدانم دقیقاً چه کاره میشوم، ولی صد درصد کنار باشگاه خواهم بود. فقط دیگر از نظر جسمی توان این را ندارم و نمیتوانم دنبال بازیکنان ۱۸ ساله بدوم!»