سقوط آزاد شمشیربازی در رتبهبندی جهانی با سرعت ادامه دارد
«بورسیه»بگیر سابر در رتبه 40 دنیا
رضا عباسپور
خبرنگار
شمشیربازی ایران بار دیگر در رتبهبندی جهانی سقوط آزادی سریعتر و تأسفبرانگیزتر از قبل را تجربه کرده و با ایستادن در رتبه 29 دنیا ثابت کرد که مجموعه مدیریتی و فنی این رشته نیاز به ترمیم و پوستاندازی جدی دارد.
تیم ملی شمشیربازی سابر ایران که در دو جام جهانی مصر و الجزایر غایب بود، در رنکینگ جدید فدراسیون جهانی در رده بیست و نهم بخش تیمی قرار گرفت. در بخش انفرادی نیز علی پاکدامن به عنوان تنها سابریست ایران که موفق به دریافت حق بورسیه دلاری المپیکیها شده است، در رنکینگ جهانی با یک پله صعود نسبت به گذشته در رده چهلم جا خوش کرد اگرچه پاکدامن به عنوان کاپیتان تیم ملی شمشیربازی و مسنترین ملیپوش سابر ایران، تنها سابریستی بود که موفق شد در بازیهای آسیایی 2026 ناگویا صاحب نشان برنز شود. ضمن اینکه او حالا امید این رشته ورزشی برای کسب سهمیه ورودی به بازیهای المپیک 2028 لسآنجلس است. اما سؤال مهم از مسئولان و تصمیمسازان فدراسیون شمشیربازی ایران این است که اولاً چرا در طول این 4 سال گذشته نتوانستند جایگزینی شایسته برای علی پاکدامن در تیم ملی سابر پرورش دهند؟ ثانیاً با سن و سالی که پاکدامن دارد و ایستادن او در رتبه 40 دنیا چطور امید دارند که او بتواند برای شمشیربازی سهمیه المپیک دشت کند؟ به هر روی فعلاً پاکدامن برای شمشیربازی ایران غنیمت است زیرا او حتی در شرایطی که سالهای پایانی دوره قهرمانی خود را سپری میکند، آلترناتیو یا رقیبی جدی در تیم ملی ندارد. به همین دلیل اگرچه او وضعیت ایدهآلی برای کسب سهمیه ورودی به المپیک 2028 ندارد، اما با خیالی آسوده هم بورسیه دلاری المپیک را به نام خود ثبت کرده است و هم گزینه اصلی تیم ملی سابر برای اعزام به رویدادهای مختلف بینالمللی است!
با این حال اما اینطور به نظر میرسد که مقصر اصلی در این خصوص(نداشتن پشتوانه، افت مداوم و مستمر نتایج و عملکرد شمشیربازی ایران در تمامی اسلحهها و سقوط آزاد دوباره شمشیربازی در رتبهبندی جهانی) پاکدامن یا همتایان او در تیم ملی نیستند، بلکه مشکل و معضل اصلی سوءمدیریت مشهودی است که در مجموعه مدیریتی و فنی شمشیربازی ایران قابل رؤیت و هویدا است؛ سوءمدیریت فنی و اجرایی که سالها است فکری برای آن نشده و همچنان نیز بر قوت خود باقی است. با این تفاسیر فدراسیون جهانی شمشیربازی پس از برگزاری جامهای جهانی مصر و الجزایر، رنکینگ جدید خود را اعلام کرد و انتشار داد؛ رتبهبندی که متأسفانه بار دیگر جایگاه جدید شمشیربازان ما در آن با افت و سقوط آزادی نگرانکننده همراه بود. با توجه به اینکه تیمهای شمشیربازی ایران در این دو مرحله از رقابتهای جام جهانی حضور نداشتند، شاید این افت و سیر نزولی طبیعی به نظر برسد، اما همین که چرا ما نمیتوانیم در تورنمنتهای معتبری که در ارتقای جایگاه و رتبهبندی جهانی ایران تأثیر مستقیم و مثبتی داشته باشند حاضر شویم، اتفاقی تأسفبرانگیز است که نتیجه آن افت و نزول ما در رنکینگ جهانی است.
در این رتبهبندی تنها علی پاکدامن بهواسطه کسب مدال برنز در بازیهای آسیایی ناگویا با یک پله صعود نسبت به قبل از رده چهلویکم به رده چهلم جهان رسید اما باقی ملیپوشان شمشیربازی ایران همچنان در سراشیبی نزول و افتی نگرانکننده در رتبهبندی جهانی قرار دارند.
طاها کارگرپور نیز با ۳۲ پله نزول در رده ۱۴۳ قرار گرفت و نیما زاهدی با ۴۱ پله سقوط به جایگاه ۱۵۶ رفت تا بیشترین افت را در میان سابریستهای ایران داشته باشد. محمد فتوحی هم با ۳۱ پله نزول در رده ۲۰۵ جهان قرار گرفت. در بخش تیمی نیز تیم ملی سابر ایران در جایگاه بیستونهم ایستاد که نسبت به قبل دو پله نزول داشته است.
