صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • پرسپولیس
  • استقلال
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و دویست و شصت و نه - ۳۰ آبان ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و دویست و شصت و نه - ۳۰ آبان ۱۴۰۵ - صفحه ۷

آبی‌ها زمین تمرین ندارند اما هر روز یک تیم جدید راه اندازی می‌شود

امپراطوری پوشالی مدیران استقلال با جیب خالی!

باشگاه استقلال در رشته‌های مختلفی از جمله کشتی، والیبال، بسکتبال، هندبال، هاکی روی یخ، دوومیدانی، کاراته، وزنه‌برداری و دوچرخه‌سواری تیمداری می‌کند. فعالیتی گسترده که اگرچه در نگاه اول می‌تواند نشانه توجه یک باشگاه به توسعه ورزش باشد، اما وقتی شرایط فعلی استقلال را بررسی می‌کنیم، این پرسش جدی مطرح می‌شود که اساساً چه ضرورتی برای این حجم از تیمداری وجود دارد و چه استدلالی پشت تصمیم مدیران باشگاه است؟
استقلال در شرایطی برای حضور در رشته‌های متعدد ورزشی هزینه می‌کند که هنوز از ابتدایی‌ترین امکانات مورد نیاز خود برخوردار نیست. این باشگاه نه ورزشگاه اختصاصی در اختیار دارد و نه سالن‌های ورزشی مجهزی که بتواند تیم‌های مختلف خود را در آنها مستقر کند. حتی تیم فوتبال استقلال که اصلی‌ترین و پرهوادارترین بخش باشگاه محسوب می‌شود، در تأمین زمین تمرین مناسب با مشکل مواجه است و همین موضوع در مقاطع مختلف به اعتراض کادر فنی و بازیکنان منجر شده است.
در چنین شرایطی چگونه می‌توان از هزینه‌های سنگین برای تیمداری در رشته‌های مختلف دفاع کرد؟ هر یک از این تیم‌ها برای تمرین، مسابقه، اجاره سالن و زمین، رفت‌وآمد، تجهیزات، کادر فنی و پرداخت قرارداد ورزشکاران به منابع مالی نیاز دارند؛ هزینه‌هایی که باید مشخص شود از چه محلی تأمین می‌شوند و چه آورده‌ای برای باشگاه دارند. وقتی استقلال حتی برای فراهم کردن یک زمین تمرین استاندارد با مشکل روبه‌رو است، آیا منطقی است منابع مالی خود را میان این تعداد تیم تقسیم کند؟
واقعیت این است که تیمداری در رشته‌های مختلف زمانی قابل دفاع است که باشگاه از زیرساخت‌های لازم برخوردار باشد و برای هر رشته نیز برنامه اقتصادی و ورزشی مشخصی داشته باشد.
نمی‌توان صرفاً به دلیل داشتن نام استقلال، در هر رشته‌ای تیم تشکیل داد و بدون توجه به توان مالی و امکانات موجود، هزینه‌های جدیدی به باشگاه تحمیل کرد.
استقلال پیش از هر چیز باید به فکر تقویت زیرساخت‌های خود باشد. داشتن یک زمین تمرین اختصاصی و استاندارد، فراهم کردن امکانات مناسب برای تیم فوتبال، ایجاد مجموعه ورزشی و تأمین نیازهای اساسی باشگاه باید در اولویت قرار بگیرد. پس از آن می‌توان درباره گسترش فعالیت‌ها در رشته‌های دیگر تصمیم گرفت.
حتی می‌توان این پرسش را مطرح کرد که آیا در شرایط فعلی، تمرکز استقلال بر تیم فوتبال و در نهایت فوتسال، به‌عنوان رشته‌ای نزدیک به ساختار و ظرفیت‌های باشگاه، تصمیم منطقی‌تری نیست؟ استقلال باید ابتدا بتواند تیم اصلی خود را در شرایط حرفه‌ای اداره کند و سپس به سراغ مسئولیت‌های گسترده‌تر برود.
البته این به معنای بی‌اهمیت بودن سایر رشته‌های ورزشی یا مخالفت با توسعه ورزش نیست. بحث بر سر اولویت‌بندی و مدیریت منابع مالی است.
اگر مدیران استقلال اعتقاد دارند حضور در رشته‌های مختلف ضروری است، باید توضیح دهند هر کدام از این تیم‌ها چه دستاوردی دارند و چرا باید در شرایط فعلی برای آنها هزینه شود.
هواداران استقلال حق دارند بدانند چه میزان از منابع مالی باشگاه صرف این تیم‌ها می‌شود و آیا این هزینه‌ها با توجه به وضعیت زیرساختی استقلال توجیهی دارد یا خیر.
نمی‌توان از یک طرف برای تأمین زمین تمرین تیم فوتبال با مشکل مواجه بود و از طرف دیگر، هزینه‌های سنگینی برای تیمداری در رشته‌های متعدد انجام داد. این وضعیت بیش از هر چیز نشان‌دهنده ضرورت بازنگری در سیاست‌های مدیریتی باشگاه است.
استقلال به گسترش بی‌برنامه تیمداری نیاز ندارد. این باشگاه پیش از هر چیز به زیرساخت، امکانات، مدیریت مالی و تمرکز بر تیم اصلی خود نیاز دارد. سؤال واضح است: وقتی استقلال هنوز زمین تمرین مناسبی ندارد، چه استدلالی پشت این همه تیمداری و تحمیل هزینه‌های جدید به باشگاه وجود دارد؟!
 
جستجو
آرشیو تاریخی