48 ساعت پر التهاب آبیپوشان با پایان شیرین
قهر، افشاگری، بازگشت
حمیدرضا عرب
خبرنگار
استقلال از چهارشنبه شب تا ظهر جمعه که سهراب بختیاریزاده راضی شد به تمرینات بازگردد، لحظات پرالتهابی را سپری کرد. بعد از اینکه سهراب بختیاریزاده ناراحتی و دلخوری شدید خود را از مدیران این باشگاه به ویژه علی تاجرنیا علنی کرد و حاضر به رفتن به تمرین تیمش نشد، این نگرانی بزرگ در اردوگاه آبی به طور ملموسی احساس شد که در نهایت قرار است چه کسی به عنوان سرمربی روی نیمکت آبیها بنشیند؟ آیا سهراب که دراین ایام با وجود همه مشکلات به خصوص نداشتن فرصت جذب بازیکن، استقلال را تمرین داده و به بهترین شکل ممکن نیز نتیجه گرفته است، راضی به بازگشت خواهد شد؟
بختیاریزاده استعفای خود را اعلام کرد و بعد از مصاحبهای تند علیه تاجرنیا، او را در دوران مدیریت خود بر امور استقلال به اهداف سیاسی محکوم کرد. بختیاریزاده حتی دست به افشاگری هم زد و اعلام کرد در شرایطی که بارها به تاجرنیا گفته برای استقلال زمین تمرین مناسب فراهم کند او خودداری کرده و در مقابل برای تیم بانوان یک زمین تمرین مناسب فراهم کرده که این موضوع بیش از همه سرمربی استقلال را آزرده خاطر کرده و این سؤال را برای او به وجود آورده که اساساً اولویت مدیریت باشگاه استقلال در مواجهه با تیم استقلال که هویت این باشگاه محسوب میشود، چیست؟ چرا برای تیم بانوان زمین تمرین مناسب وجود دارد اما برای تیم بزرگسالان استقلال که ماهیت اصلی این باشگاه را تشکیل داده چنین امکاناتی فراهم نمیشود؟ حتی سهراب پا را فراتر گذاشت و تاجرنیا را برای تأسیس تیمهای گوناگون شدیداً به نقد کشید و او را متهم به اهداف سیاسی در این باشگاه کرد. اظهارات سهراب نشان میدهد که اخلاف او با تاجرنیا ریشهای قدیمی دارد. حتی این ذهنیت تقویت شده که تاجرنیا از سر ناچاری پیش از شروع فصل سهراب بختیاریزاده را در سمت سرمربیگری استقلال گمارده و بعد از اینکه نتوانسته دیگر گزینهها را برای سرمربیگری در این تیم متقاعد کند از سر اجبار با بختیاریزاده قرارداد دوباره منعقد کرده است. درواقع تاجرنیا تصور میکرد انتخاب سهراب یک انتخاب زودگذر است و این سرمربی به سرعت در مسیر سقوط قرار خواهد گرفت و او میتواند مربی مورد نظرش را که ابتدای فصل جرأت نشستن روی نیمکت این تیم را به دلیل پنجره بسته نداشته، به استقلال بیاورد اما ماجرا کاملاً برخلاف آن چیزی که تاجرنیا و به نوعی اتاق فکر استقلال پیشبینی میکرد پیش رفت و سهراب بختیاریزاده موفقیتهای چشمگیری را با این تیم به دست آورد و توانست از مسیر سنگلاخی استقلال با پنجره بسته عبور کند و تیم را به بهترین شرایط ممکن برساند. حالا به نوعی نوبت به سهراب بختیاریزاده شده تا از مدیری که او را از سرناچاری سرمربی کرده بود، به نوعی انتقام بگیرد و تمام کاستیهای تیم را برملا کند. اشاره سهراب کاملاً هم درست بوده. استقلال فصل پیش هزینههای بسیاری را برای جذب بازیکنان خارجی انجام داد. نه تنها فصل پیش بلکه در سالهای حیات این تیم در همه ادوار لیگ برتر نیز همینگونه بوده و بیشک اگر این هزینهها مدیریت میشد و در مسیر درستی قرار میگرفت استقلال اکنون با صرفهجوییهای دلاری خود میتوانست صاحب چند زمین تمرین باشد و از مبالغی که در حسابش میماند در این جهت بهره بگیرد اما بودجه در باشگاه استقلال هرگز به درستی مدیریت نشده تا تیم به وضعیتی برسد که حتی یک زمین تمرین نداشته باشد که بتواند در همه ماههای سال روی آن حساب باز کند.
این وضعیت به طور قطع در سالهای آتی نیز یقه استقلال را خواهد گرفت و با اینکه متدین قول داده مشکلات برطرف شود اما این مصایب به صورت مقطعی برطرف خواهد شد و به نوعی یک مسکن برای این تیم خواهد بود و مادامی که استقلال زمین تمرین قطعی برای تمرین نداشته باشد، اوضاع به همین منوال پیش خواهد رفت و صدای سرمربیها یکی بعد از دیگری درخواهد آمد.
به هرحال بختیاریزاده به دلیل نزدیکی به بازی با العین امارات راضی به بازگشت شده است تا به شکلی حواشی در این باشگاه از تکوتا بیفتد و 48 ساعت پراضطراب با انتشار خبر بازگشت بختیاریزاده به تمرینات به نوعی خاتمه یابد اما این ماجرا سر دراز دارد و موضوعی نیست که به این سادگی حل شود. بختیاریزاده نیز اعلام کرده برای استقلال میجنگد که البته این اظهارات کاملاً دوپهلو است و سرمربی استقلال به نوعی یک جمله کلی را به زبان آورده است تا به همگان اعلام کند که استقلال برایش اولویت دارد اما اینکه این جنگ پایان یافته تلقی شود، موضوعی نیست که در واکنش بختیاریزاده وجود داشته باشد و هیچ بعید نیست او همچنان به دنبال جنگ باشد، چه در داخل میدان و چه با مدیرانی که در همه سالهای مدیریت خود بر این باشگاه، فرصتهای بزرگی را سوزاندهاند و از تأمین زیرساخت برای این باشگاه خودداری کردهاند.
وعده جدید مدیرعامل برای بازگشت سرمربی
مشکل زمین برطرف میشود بازیکن درجه یک هم میگیریم
مصطفی متدین، مدیرعامل باشگاه استقلال به سهراب بختیاریزاده قول داده است که تمام مشکلات این باشگاه در خصوص زمین تمرین و مسائل مربوط به آن برطرف شود.
پس از آنکه بختیاریزاده از سمت خود کنارهگیری و به باشگاه استقلال اعلام کرد که دیگر در تمرینات حاضر نخواهد شد، دو روز از حضور در تمرینات تیم خودداری کرد. در نهایت اما با میانجیگریهای صورتگرفته و با توجه به در پیش بودن دیدار استقلال مقابل العین، او راضی شد به تمرینات بازگردد.
در واقع دو عامل اصلی در تصمیم بختیاریزاده برای بازگشت به استقلال نقش داشت؛ نخست اهمیت دیدار مقابل العین و دیگری، وعده مدیران باشگاه برای برطرف کردن مشکلات موجود.
اکنون اینکه این وعدهها تا چه اندازه در عمل محقق و مشکلات برطرف شوند، مشخص نیست. با این حال به بختیاریزاده اعلام شده است که طی روزهای آینده محل مناسبی برای تمرین استقلال فراهم خواهد شد. البته اینکه در تهران چه مجموعهای میتواند شرایط لازم را برای تمرینات استقلال فراهم کند و مانع از تکرار مشکلات گذشته شود، همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
بختیاریزاده پیش از این تأکید کرده بود که بازیکنان باید در محیطی مناسب تمرین کنند و از آرامش فکری برخوردار باشند. او همچنین خواستار آن شده بود که افراد متفرقه در محل تمرین حضور نداشته باشند و کیفیت زمین تمرین نیز در سطح مطلوبی باشد.
البته خواستههای بختیاریزاده کاملاً طبیعی و منطقی است. فراهم کردن چنین شرایطی حداقل انتظاری است که از یک باشگاه بزرگ مانند استقلال میرود و موضوعی است که در بسیاری از تیمهای حرفهای فوتبال فراهم شده است.
اینکه مصطفی متدین به سرمربی استقلال قول داده مشکلات از جمله فراهم شدن دو زمین تمرین و همچنین خریدهای خوب در نیمفصل برطرف شود، اتفاق مثبتی است اما مسأله اصلی عمل به این وعدههاست.
باید دید مدیران استقلال در روزهای آینده تا چه اندازه به قول خود پایبند خواهند بود و آیا میتوانند شرایطی فراهم کنند که بختیاریزاده و بازیکنان استقلال بدون دغدغه و با آرامش به تمرینات خود ادامه دهند یا خیر.
