فهرست لیدرها؛ سندی که پس از حادثه دوباره مطرح شد

یکی از مهم‌ترین بخش‌های آیین‌نامه، شناسایی لیدرها و مشوقین سکوهاست؛ موضوعی که پس از حوادث پرحاشیه، بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. 
کمیته انضباطی، پس از صدور رأی مربوط به دیدار پرسپولیس و تراکتور و شعارهای توهین‌آمیز هواداران، اعلام کرد باشگاه‌های لیگ برتر و لیگ یک فوتبال و فوتسال باید پیش از آغاز هر مسابقه، فهرست کامل مشوقین و لیدرها را به ناظر مسابقه ارائه کنند. 
این فهرست باید شامل هویت افراد، جایگاه استقرار و تفکیک سکوها باشد. ناظر نیز موظف است در صورت وقوع تخلف، مشخصات لیدر مربوط به همان سکو را در گزارش خود درج کند. در همان اطلاعیه، بر ضمانت اجرای کوتاهی باشگاه‌ها نیز تأکید شده بود. 
این بند، دست‌کم روی کاغذ، امکان شناسایی فرد خاطی و جلوگیری از برخورد کلی با تمام هواداران را فراهم می‌کند. اما پرسش این است که آیا چنین سازوکاری به شکل مستمر اجرا می‌شود یا تنها زمانی که حادثه‌ای به تیتر رسانه‌ها تبدیل می‌شود، دوباره مورد توجه قرار می‌گیرد؟  نمی‌توان گفت آیین‌نامه هیچ‌گاه اجرا نشده است. در پرونده دیدار ملوان و تراکتور در انزلی، کمیته انضباطی علاوه بر رأی مربوط به ترک زمین از سوی تراکتور و کسر امتیاز از ملوان، محدودیت‌هایی برای حضور تماشاگران و محرومیت‌هایی برای سرمشوقین و تعدادی از هواداران در نظر گرفت. این پرونده نشان می‌دهد که در برخی موارد، هویت افراد و مسئولیت رفتار سکوها در فرآیند رسیدگی مورد توجه قرار گرفته است.  اما همین نمونه، پرسش دیگری ایجاد می‌کند: آیا سازوکار شناسایی لیدرها در تمام مسابقات، حتی بازی‌هایی که حاشیه رسانه‌ای کمتری دارند، به همین شکل فعال است؟ آیا ناظر مسابقه در هر هفته فهرست را دریافت می‌کند و آیا گزارش رعایت این الزام در دسترس قرار می‌گیرد؟ اگر پاسخ روشن و مستندی برای این پرسش‌ها وجود نداشته باشد، آیین‌نامه همچنان بیشتر به یک ابزار پس از حادثه شباهت خواهد داشت تا یک نظام پیشگیرانه.
جستجو
آرشیو تاریخی