میورا همچنان قصد آویزان کردن کفش‌ها را ندارد
تسلیم‌ناپذیر در ۵۹ سالگی
کازویوشی میورا بار دیگر مرزهای طول عمر حرفه‌ای در فوتبال را جابه‌جا کرد. مهاجم افسانه‌ای ژاپن که هواداران او را با لقب «کینگ کازو» می‌شناسند، در ۵۹ سالگی به میدان رفت تا رکوردی تازه در تاریخ لیگ دسته سوم ژاپن ثبت کند، اتفاقی کم‌نظیر که نشان می‌دهد اشتیاق او برای ادامه فوتبال، حتی پس از عبور از پنج دهه زندگی، همچنان پابرجاست.
میورا روز شنبه در جریان پیروزی ۴ بر یک فوکوشیما یونایتد مقابل اف‌سی ریوکیو، در وقت‌های تلف‌شده نیمه دوم از روی نیمکت وارد زمین شد. او در این مسابقه ۵۹ سال و هشت ماه و ۱۲ روز داشت و با همین حضور کوتاه، به مسن‌ترین بازیکنی تبدیل شد که در تاریخ لیگ دسته سوم ژاپن به میدان رفته است. این رکورد، تازه‌ترین مورد به فهرست طولانی دستاوردهای بازیکنی اضافه کرد که سال‌هاست با استمرار حضورش در فوتبال حرفه‌ای، تعریف متداول از دوران بازیگری را به چالش کشیده است.
اهمیت این حضور تنها به سن میورا مربوط نمی‌شود. او پس از فصل ۲۰۲۱، برای نخستین بار در یک مسابقه رسمی از رقابت‌های معمول لیگ ژاپن به میدان رفت. میورا در آن فصل عضو یوکوهاما اف‌سی بود و حتی یک بار در سطح اول فوتبال ژاپن بازی کرد، اما پس از آن برای ادامه دوران حرفه‌ای خود به سطوح پایین‌تر رفت. او فصل گذشته نیز در شش مسابقه حضور داشت، اما این بازی‌ها در قالب یک تورنمنت ویژه با ساختاری متفاوت برگزار شدند و در شمار دیدارهای رسمی لیگ قرار نمی‌گرفتند. به همین دلیل، حضور مقابل ریوکیو را می‌توان بازگشتی معنادار به مسابقات رسمی لیگ دانست.
میورا اکنون چهل‌ودومین فصل فوتبال حرفه‌ای خود را سپری می‌کند؛ مسیری که از دهه ۱۹۸۰ آغاز شده و او را به بازیکنی تبدیل کرده که در پنج دهه متفاوت در سطح حرفه‌ای فوتبال بازی کرده است. در دورانی که بسیاری از بازیکنان در اواخر دهه سوم یا ابتدای دهه چهارم زندگی از فوتبال خداحافظی می‌کنند، او همچنان برای حضور در مسابقات رقابت می‌کند.
البته میورا فقط به حضور نمادین در زمین بسنده نکرده است. او در ماه ژوئیه و در دیداری از جام امپراتور، پس از نزدیک به چهار سال بار دیگر موفق به گلزنی شد؛ نشانه‌ای از اینکه هنوز می‌تواند در لحظاتی از مسابقه تأثیرگذار باشد.
داستان کینگ کازو بیش از آنکه درباره رکوردشکنی باشد، درباره میل پایان‌ناپذیر به رقابت است. او در ۵۹سالگی همچنان منتظر فرصت بعدی برای بازی است؛ گویی برای میورا، فوتبال حرفه‌ای نه با تاریخ انقضا، بلکه عشقی است که هنوز دلیلی برای کنار گذاشتنش پیدا نکرده است.