فوتبال ایران
پورموسوی: هنوز وقت
جشن گرفتن نیست
صنعت نفت آبادان در یکی از حساس‌ترین مقاطع فصل، با عبور از سد شمس‌آذر در قزوین، سه امتیاز حیاتی به دست آورد تا امیدهایش برای بقا در لیگ زنده بماند. سیروس پورموسوی، سرمربی آبادانی‌ها، پس از این پیروزی خارج از خانه با تمجید از تلاش شاگردانش، این برد را به هوادارانی تقدیم کرد که مسافت طولانی آبادان تا قزوین را برای حمایت از تیم محبوبشان طی کردند.
پورموسوی با اشاره به دشواری مسابقه گفت:«خدا را شکر که با تلاش بازیکنان توانستیم این بازی سخت را با پیروزی پشت سر بگذاریم. این برد ارزشمند را به نمایندگی از مجموعه باشگاه به هوادارانی تقدیم می‌کنم که نزدیک به هزار کیلومتر برای حمایت از تیم به قزوین آمدند. بارندگی و لغزندگی زمین تا حدودی روی کیفیت بازی تأثیر گذاشت، اما هدف ما کسب سه امتیاز بود و خوشحالم که به آن رسیدیم.»
سرمربی صنعت نفت درباره شرایط تیمش و فشار روانی ناشی از جایگاه این تیم در جدول نیز توضیح داد:«بازیکنان در نیمه دوم فرصت‌های خوبی برای افزایش اختلاف داشتند، اما شتاب‌زدگی مانع استفاده از این موقعیت‌ها شد.» او تأکید کرد که از زمان حضورش در آبادان تلاش کرده آرامش را به تیم بازگرداند و با ایجاد اتحاد و همدلی میان مجموعه باشگاه و هواداران، شرایط بهتری برای ادامه رقابت‌ها فراهم کند.
پورموسوی در خصوص شانس بقای نفت نیز هشدار داد که نباید با یک پیروزی تصور کرد مأموریت به پایان رسیده است. به گفته او، با توجه به سقوط چهار تیم، مسیر همچنان دشوار است و بازیکنان باید پس از یک روز استراحت و شادی، دوباره با تمرکز کامل به تمرینات بازگردند. او همچنین از نقش مؤثر بازیکنان باتجربه در کسب این نتیجه سخن گفت و برای شمس‌آذر در ادامه مسابقات آرزوی موفقیت کرد.
شکست خانگی برابر
صنعت نفت و اعتراض بی‌سابقه سکوها
رضایی هم از اتوبوس لیگ
پیاده می‌شود؟
شاید بدبین‌ترین هوادار شمس‌آذر هم تصور نمی‌کرد تیمش در خانه برابر صنعت نفت آبادان، تیم انتهای جدولی، شکست بخورد؛ نتیجه‌ای تلخ که بار دیگر ضعف‌های فنی و مدیریتی باشگاه را به نمایش گذاشت. پس از گل دقیقه ۳۵ محسن سیفی، شاگردان وحید رضایی هرچه تلاش کردند، نتوانستند دروازه حریف را باز کنند تا قزوینی‌ها شکستی دیگر را در خانه تجربه کنند.
هوادارانی که در هوای بارانی قزوین راهی ورزشگاه شده و تا دقیقه ۸۰ از تیم حمایت کرده بودند، در دقایق پایانی اعتراض خود را با شعار علیه وحید رضایی و مدیریت باشگاه نشان دادند. آنها خواستار تغییر کادر فنی بودند و مشکلات مالی و عملکرد مدیریتی را از عوامل وضعیت نگران‌کننده شمس‌آذر و قرار گرفتن این تیم در مسیر سقوط می‌دانستند. اعتراض‌ها همچنین به لطیفی، عضو هیأت مدیره و مسئولان بخش اقتصادی باشگاه کشیده شد؛ جایی که هواداران خواستار تصمیم قاطع مالک و حضور چهره‌های توانمند و تأثیرگذار در ساختار باشگاه شدند.
با سوت پایان بازی نیز اعتراض‌ها ادامه یافت و میلاد سورگی، مصیب چگینی، سرپرست تیم و نژادمهدی با حضور در جمع تماشاگران تلاش کردند آنها را آرام کنند؛ اما هواداران با تأکید دوباره بر ضرورت تغییرات فنی و مدیریتی، ورزشگاه را ترک کردند.
حالا تعطیلی لیگ فرصتی مهم برای بازنگری در وضعیت شمس‌آذر است؛ فرصتی که نباید با وعده‌های تکراری از دست برود. پرسش اصلی اینجاست؛ آیا رضایی همچنان فرصت جبران خواهد داشت یا مالک باشگاه برای دور کردن تیم از منطقه سقوط، تغییرات فنی و مدیریتی را در دستور کار قرار می‌دهد؟ شمس‌آذر بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌های جدی و به‌موقع نیاز دارد.
تعویق جام ملت‌ها، بهترین اتفاق برای دروازه‌بان گرفتار حاشیه‌ها
بیرو از لبه پرتگاه برگشت
تا همین یک ماه پیش، نام علیرضا بیرانوند تقریباً هر روز به بهانه‌ای در صدر اخبار فوتبال ایران قرار داشت؛ از درگیری لفظی عجیب با تراکتور و گمانه‌زنی درباره جدایی و انتقال احتمالی به استقلال گرفته تا تمدید قرارداد سه‌ساله و سرانجام آغاز دوره سربازی. مجموعه‌ای از اتفاقات متناقض که آینده این دروازه‌بان باتجربه را در هاله‌ای از ابهام فرو برد.
حالا در روزهایی که بیرانوند ترجیح داده سکوت کند و تمریناتش را در تهران دنبال می‌کند، خبر تعویق یک‌ساله جام ملت‌های آسیا به مهم‌ترین اتفاق ممکن برای او تبدیل شده است. در شرایطی که احتمال غیبت این دروازه‌بان تا نیم‌فصل و دوری از مسابقات لیگ برتر وجود داشت، حضورش در مهم‌ترین تورنمنت ملی پیش‌رو نیز به علامت سؤالی بزرگ تبدیل شده بود.
بیرانوند که طی یک دهه گذشته با وجود رقابت با دروازه‌بانان آماده و سرشناس، جایگاه ثابتی در تیم ملی داشت، حالا بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید از دست دادن این موقعیت قرار گرفته بود. غیبت طولانی‌مدت در مسابقات رسمی می‌توانست کادر فنی را درباره آمادگی او برای حضور در جام ملت‌ها به تردید بیندازد و فرصتی طلایی در اختیار رقبایش قرار دهد.
تعویق مسابقات اما معادلات را به سود بیرانوند تغییر داد. او حالا فرصت دارد پس از پایان دوره سربازی به تراکتور بازگردد و دوباره برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی بجنگد. رقابتی که اگر جام ملت‌ها طبق برنامه برگزار می‌شد، شاید سرنوشت متفاوتی پیدا می‌کرد.
در روزهایی که بیرانوند با مسأله سربازی و آینده حرفه‌ای خود دست‌وپنجه نرم می‌کند، شاید این خبر بیش از هر اتفاق دیگری به کارش آمده باشد. حالا او یک سال دیگر برای حفظ جایگاهش فرصت دارد؛ فرصتی که البته تضمین‌کننده هیچ موفقیتی نیست، اما دست‌کم فعلاً او را از یک چالش بزرگ نجات داده است.