فوتبال ایران در سوگ حسن حبیبی
بدرقه یک نسل با واژه‌هایی از جنس احترام و خاطره
از «رفیق همیشگی» مهاجرانی تا «آرارات تمام شد» تیموریان؛ پیام‌هایی که روایتگر جایگاه یک مرد در تاریخ فوتبال ایران است.
درگذشت حسن حبیبی، پیشکسوت پرافتخار فوتبال ایران، نخستین کاپیتان تاریخ تیم ملی و یکی از چهره‌های ماندگار مربیگری کشور، موجی از اندوه را در میان اهالی فوتبال به همراه داشته است. از پیشکسوتان و هم‌نسلان او تا مربیان نسل جدید و بازیکنان سابق تیم ملی، هرکدام با انتشار پیامی به این ضایعه واکنش نشان دادند؛ پیام‌هایی که اگرچه در ظاهر برای تسلیت گفتن نوشته شده‌اند، اما در کنار یکدیگر تصویری از شخصیت، اعتبار و جایگاه مردی ترسیم می‌کنند که بخش مهمی از عمر خود را در خدمت فوتبال ایران گذراند.
در میان این پیام‌ها، آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، تفاوت در شیوه بیان اندوه است. بعضی‌ها از خاطرات مشترک و رفاقت‌های دیرینه گفته‌اند، برخی از شخصیت و منش حرفه‌ای حبیبی یاد کرده‌اند و گروهی نیز با چند کلمه کوتاه، سنگینی فقدان او را به تصویر کشیده‌اند. با این حال، نقطه مشترک تمام این واکنش‌ها، احترام به نام و جایگاهی است که حسن حبیبی در تاریخ فوتبال ایران به دست آورده بود.
حشمت مهاجرانی، سرمربی اسبق تیم ملی، شاید شخصی‌ترین و احساسی‌ترین پیام را در میان واکنش‌های منتشرشده به یادگار گذاشت. او حبیبی را نه صرفاً یک همکار یا چهره فوتبالی، بلکه رفیقی دیرینه معرفی کرد که از روزهای جوانی و حضور در ورزشگاه تا سال‌های زندگی، همراهش بوده است. مهاجرانی در بخشی از پیام خود نوشت: «حسن حبیبی عزیز، رفیق دیرینه‌ام… از شنیدن خبر فقدانت قلبم به درد آمد.» او با اشاره به خاطرات مشترک، خنده‌ها و لحظه‌هایی که در کنار یکدیگر ساخته بودند، از مهربانی، صداقت و وفاداری حبیبی یاد کرد و تأکید داشت که رفتن دوست قدیمی‌اش برای او بسیار سنگین و دردناک است. این پیام، فراتر از یک تسلیت رسمی، روایتگر رابطه‌ای انسانی میان دو چهره از نسل قدیم فوتبال ایران بود؛ رابطه‌ای که در طول سال‌ها شکل گرفته و با رفتن یکی از طرفین، خاطرات آن به سرمایه‌ای ماندگار برای دیگری تبدیل شده است.
رسول خطیبی با پیامی کوتاه، حسن حبیبی را «آقای فوتبال ایران» نامید و از او به‌عنوان کاپیتان و سرمربی پیشین تیم ملی و باشگاه پاس یاد کرد. شاهرخ بیانی، پیشکسوت تیم ملی و استقلال نیز در پیامی رسمی، درگذشت این بزرگمرد فوتبال را به جامعه فوتبال ایران و خانواده او تسلیت گفت.
اما در میان پیام‌های منتشرشده، واکنش مجید جلالی از زاویه‌ای متفاوت قابل توجه بود. این مربی فوتبال ایران، حبیبی را گنجینه‌ای از شخصیت، کاریزما، صلابت و تجربه توصیف کرد؛ مجموعه‌ای از ویژگی‌ها که می‌توانست برای مربیان نسل‌های مختلف الگویی ارزشمند باشد.
مجیدجلالی در پیام خود نوشت: «گنجینه ارزشمندی از جنس شخصیت، کاریزما، صلابت و تجربه، که می‌تواند بهترین الگو برای تمام مربیان باشد.» او با اشاره به فقدان چنین شخصیت‌هایی، این اتفاق را ضایعه‌ای برای فوتبال ایران دانست. در واقع، بخش مهمی از پیام‌های تسلیت منتشرشده به حسن حبیبی، از جایگاه او در عرصه مربیگری و تأثیرش بر نسل‌های مختلف فوتبال حکایت دارد. در این میان، یحیی گل‌محمدی نیز با عبارتی کوتاه، حبیبی را «معلم اخلاق، مرد بزرگ و پرافتخار فوتبال ایران» توصیف کرد؛ تعبیری که نشان می‌دهد در ذهن بسیاری از اهالی فوتبال، اعتبار این پیشکسوت تنها به افتخارات ورزشی محدود نمی‌شود.