هوای شمال خواب بازیکنان پرسپولیس را پراند
محبی شبیه شماره 10 واقعی
برخی کارشناسان و پیشکسوتان اعتقاد داشتند در دیدار مقابل فولاد چند بازیکن پرسپولیس در حدواندازه خود نبودند و این یکی از دلایل شکست خانگی بود. با وجود این به نظر می‌رسد در قائمشهر با وجود بازی پرفشار حریف و مسابقه‌ای که شروع سختی داشت و پرفشار ادامه پیدا کرد، بیشتر بازیکنان کیفیت بهتری از خود ارائه کردند. واقعیت این است که بازیکنان پرسپولیس در قائمشهر سختکوش‌تر، جنگنده‌تر و جان‌سخت‌تر بودند و به همین دلیل این سه امتیاز حیاتی به‌دست آمد وگرنه هم آمار و هم جریان کلی بازی نشان می‌دهد که این یکی از بازی‌های خوب تیم تارتار در این فصل نبوده است.
در قائمشهر این سختکوشی حتی در لحظه ثبت گل هم نمود داشت و اگر محمد عمری آنطور به پر و پای مدافع حریف نمی‌پیچید و توپ را از او نمی‌گرفت اصلاً موقعیتی ایجاد نمی‌شد و گلی به دست نمی‌آمد. در همان صحنه مجید عیدی که موفق شد سومین پاس گل خود را در پرسپولیس ثبت کند یکی از جان‌سخت‌های تیم تارتار بود که شاید او را نه به‌خاطر این پاس گل بلکه با یک تصویر دیگر در نیمه نخست به‌خاطر بیاوریم که با پس سر و به شکلی عجیب روی خط طولی توپ را به زمین برگرداند و به هم‌تیمی‌اش رساند.
محمدمهدی محبی اما تک‌تیرانداز پرسپولیس در این مسابقه بود که خیلی از اوقات وارد دعواها می‌شد و برای پیش بردن یا حفظ توپ می‌جنگید. محبی البته با یک تک‌ضربه دقیق و فنی تفاوت‌ها را رقم زد و کاری کرد که یک شماره10 واقعی انجام می‌دهد؛ تأثیرگذاری صددرصدی در موقعیت‌های معدود مهم بازی.
حتی علی علیپور که حالا 4بازی متوالی است گلی نمی‌زند و بعد از فیفادی فقط یک پنالتی گل کرده باوجود یکی دو موقعیتی که از دست داد در جریان بازی تأثیرگذار بود و غیر از دوندگی، در توپگیری فوق‌العاده عمل کرد کمااینکه تک‌گل بازی با حرکت او شروع شد. اتفاقی که دو سه بار دیگر هم رخ داد.
جدا از سختکوشی مدافعان پرسپولیس در دفع توپ‌های متوالی و ارسال‌های حریف و البته خروج‌های بی‌نقص نیازمند، امیرحسین محمودی هم به عنوان یک گزینه جانشین نمایش هیجان‌انگیزی ارائه کرد. در حالی که صادقی در دو سه بازی قبلی به‌عنوان هافبک چپ وارد زمین می‌شد این بار محمودی در آن جناح تأثیرگذار نشان داد و با سختکوشی و استمرار حتی تا آستانه ثبت گل از یک موقعیت 50درصدی پیش رفت.
شرایط این بازی آن‌قدر خاص بود که انگار روی یاسین سلمانی ظاهراً بی‌خیال هم تأثیر گذاشته بود و بازوبند کاپیتانی باعث شد تا سلمانی هم کمی به خودش بیاید و با یکی دو پاس موفق و تأثیرگذاری در میانه میدان از یک سکونشین به یک رزرو قابل اطمینان تغییر نقش دهد.
در مجموع می‌توان گفت، تمام بازیکنان پرسپولیس از این میدان نمره قبولی گرفتند چراکه بهترین ورژن خود را به زمین بردند.
به نظر می‌رسد مدل بازی نساجی کاری کرد تا آنها به این درک برسند که اگر سه امتیاز را می‌خواهند و دنبال صدر جدول هستند باید بیشتر بجنگند و خیلی بهتر از بازی با فولاد باشند.