آزمون سخت ساختار دفاعی پرسپولیس در قائمشهر
شاید سختترین سه امتیاز فصل
بازی با نساجی حتی از آنچه تصور میشد نیز دشوارتر و پیچیدهتر بود. در واقع نمایش شجاعانه و پایاپای تیم سعید دقیقی در قائمشهر، سرخها را شگفتزده کرد و این بازی میتوانست هر نتیجه دیگری هم داشته باشد.
مهدی تارتار، وحید فاضلی و علی علیپور در مصاحبههای خود بعد از این پیروزی به دشواریهای کسب این سه امتیاز اشاره کردند؛ به اینکه بازی در زمین قائمشهر همیشه دشوار است، با ایستگاهیهای حریف تحت فشار قرار گرفتند و با در نظر گرفتن نمایش تهاجمی و پرفشار میزبان کارشان سخت شد اما در نهایت از اندک موقعیتهای گل به خواستهشان رسیدند و سه امتیاز حیاتی و مهم را به حسابشان واریز کردند.
نساجی در نیمه نخست نمایش فوقالعادهای ارائه داد و شاید با اندکی اغماض بتوان گفت نسبت به پرسپولیس سرتر هم بود. آنها دو موقعیت گل جدی ساختند که یک بار زارع توپ را از روی خط دروازه بیرون آورد و بار دوم نیازمند به کمک تیر دروازه مانع از رسیدن حریف به گل شد.
البته پرسپولیس هم صاحب یکی دو موقعیت شد که مهمترینش ضربه فنی پای چپ محبی بود اما شانسهای میزبان بسیار جدیتر بود. نکته مهم اینجاست که نساجی تقریباً در تمام طول بازی در نیمه اول بالا و پرفشار بازی میکرد و هیچ وقت عقب نرفت. آنها با دوندگی و ریتم بالای بازی و تبدیل فوری موقعیت دفاعی به تهاجمی هرگز اجازه ندادند تا مدل بازی پرسپولیس شکل بگیرد و غیر از اندک مواردی کارهای ترکیبی سفیدپوشان پرسپولیس به نتیجه نرسید.
پرسپولیس در نیمه دوم در بخش کنترل حریف بهتر و موفقتر عمل کرد اما باز هم در بخش تهاجمی مشکل داشت و نمیتوانست به مدل بازی خود برسد اما خوششانس بود که قبل از دقیقه 60 به گل رسید و بعد از آن بهخصوص در بیست دقیقه پایانی دنبال کنترل بازی و حفظ نتیجه رفت که کاملاً موفق بود ضمن اینکه نساجی هم از تکوتا افتاد و در نهایت پرسپولیس به ششمین پیروزی متوالی مقابل نساجی دست یافت و در کورس صدرنشینی فعلاً در رتبه اول باقی ماند.
با این وجود با در نظر گرفتن مدل بازی حریف و موقعیتهای ایجاد شده روی دروازهها شاید بتوان گفت تیم تارتار به سختترین سه امتیاز فصلش دست یافت چرا که برای رسیدن به پیروزی هیچ وقت اینقدر زجر نکشیده بود؛ سه امتیازی که در موقعیت زمانی مهمی به دست آمد و تلخیهای باخت به فولاد را تا حد زیادی شست و برد.
