سه تساوی و یک شکست؛ کارنامه ناامیدکننده سرمربی جدید
نساجی همچنان روی ریل ناکامی
مرتضی طهوری/ شکست یک بر صفر مقابل پرسپولیس در قائمشهر، اولین باخت نساجی با هدایت سعید دقیقی بود؛ نتیجه‌ای که شاید با توجه به کیفیت حریف قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید، اما نمی‌توان آن را جدا از روند نگران‌کننده هفته‌های اخیر این تیم ارزیابی کرد. نساجی پس از تغییر سرمربی، نه‌تنها به مسیر پیروزی بازنگشته، بلکه همچنان نشانه روشنی از تحول در نتایج خود نشان نداده است. چهار مسابقه بدون برد، برای تیمی که با هدف فاصله گرفتن از روزهای دشوار و دور شدن از محدوده خطر دست به تغییر کادر فنی زده است، کارنامه قابل دفاعی نیست. مجتبی حسینی دوران حضورش در قائمشهر را با سه شکست متوالی آغاز کرد و خیلی زود زیر فشار انتقادها قرار گرفت. با وجود این، او در سه مسابقه بعدی موفق شد هفت امتیاز کسب کند و نشانه‌هایی از بهبود شرایط تیم را به نمایش بگذارد؛ روندی که می‌توانست فرصت بیشتری برای ساختن یک تیم منسجم در اختیارش قرار دهد، اما اختلافات فنی با شهاب زندی، مدیرعامل باشگاه، به پایان همکاری انجامید. انتخاب سعید دقیقی نیز با امید به تکرار همکاری موفق گذشته با زندی صورت گرفت. انتظار می‌رفت حضور این مربی، علاوه بر ایجاد انگیزه تازه در رختکن، به بهبود کیفیت بازی و نتایج نساجی منجر شود. سه تساوی متوالی مقابل ذوب‌آهن، فولاد و فجرسپاسی و سپس شکست برابر پرسپولیس، نشان داد تغییر روی نیمکت هنوز اثرگذاری مورد انتظار را نداشته است. البته نساجیِ دقیقی در برخی مسابقات، فوتبال جسورانه‌ای ارائه کرده و برابر پرسپولیس نیز تا پایان بازی برای کسب نتیجه تلاش کرد، اما نمایش قابل قبول بدون کسب امتیاز کافی، نمی‌تواند نیازهای این تیم را برطرف کند. مسأله اصلی، ناتوانی در تبدیل فرصت‌ها به پیروزی است؛ ضعفی که در هفته‌های آینده می‌تواند هزینه سنگینی برای نماینده مازندران داشته باشد. مقایسه کارنامه ابتدایی دو مربی نیز شرایط را برای دقیقی دشوارتر می‌کند. حسینی پس از سه شکست، از سه مسابقه بعدی هفت امتیاز گرفت، اما دقیقی در چهار بازی اول خود تنها سه امتیاز اندوخته است. حالا دیدارهای پیش رو مقابل پیکان، آلومینیوم، سپاهان و چادرملو اهمیت دوچندانی دارند. اگر نساجی در این مسابقات نیز به نتایج مطلوب نرسد، شاید شهاب زندی بیش از گذشته به تصمیمی که برای جدایی حسینی گرفت، فکر کند. دقیقی هنوز فرصت جبران دارد، اما این فرصت نباید به بهانه‌ای برای نادیده گرفتن ضعف‌های فنی و تداوم نتایج ناامیدکننده تبدیل شود.
