از تصمیم‌های شتاب‌زده مدیریتی تا ناکامی روی نیمکت
مس شهربابک در سراشیبی سقوط
حامد حسینی
خبر‌نگار
مس شهربابک روزهای دشواری را در نخستین تجربه حضور خود در لیگ برتر فوتبال ایران سپری می‌کند؛ تیمی که با امیدواری فراوان و پس از صعودی تاریخی وارد سطح اول فوتبال کشور شد، حالا پس از گذشت ۱۱ هفته هنوز رنگ پیروزی را ندیده و با تنها ۵ امتیاز در انتهای جدول قرار گرفته است. شکست ۳ بر یک مقابل پیکان، آن‌هم در شرایطی که حریف نیز هفته‌ها از کسب پیروزی دور مانده بود، نشان داد مشکلات نارنجی‌پوشان عمیق‌تر از آن است که با تغییر یک سرمربی برطرف شود.
آنچه امروز در شهربابک دیده می‌شود، حاصل مجموعه‌ای از تصمیم‌ها و کمبودهایی است که از ابتدای فصل به‌تدریج خود را نشان داده‌اند. مس با قاسم شهبا به لیگ برتر رسید؛ مربی‌ای که شناخت مناسبی از ظرفیت‌های تیم داشت و توانسته بود یکی از مهم‌ترین اتفاقات تاریخ باشگاه را رقم بزند. انتظار می‌رفت مدیران باشگاه با حفظ ساختار فنی و تقویت هدفمند ترکیب، شرایط مناسبی برای نخستین حضور تیم در لیگ برتر فراهم کنند، اما روند آماده‌سازی و جذب بازیکن به اندازه دشواری‌های این رقابت‌ها جدی گرفته نشد.
طبیعی بود که مس در نخستین فصل حضورش با مشکلاتی روبه‌رو شود. فاصله سطح لیگ آزادگان با لیگ برتر، کیفیت بالاتر رقبا و تجربه بیشتر بازیکنان تیم‌های باسابقه، موانعی نبودند که بتوان آنها را نادیده گرفت. مسأله اصلی این بود که مدیران باشگاه برای عبور از این شرایط چه برنامه‌ای داشتند و تا چه اندازه از کادر فنی خود حمایت کردند. 5 تساوی و 5 شکست در ۱۰ مسابقه ابتدایی، آمار قابل دفاعی نبود، اما آیا تمام این ناکامی‌ها را می‌شد به حساب سرمربی گذاشت؟
شکست‌هـــای سنگیـــــن مقابــــل پرسپولیس و سپاهان، که حاصل آن دریافت هفت گل و ناکامی در گلزنی بود، سرانجام به پایان همکاری با شهبا منجر شد. تصمیمی که شاید در نگاه نخست واکنشی طبیعی به نتایج ضعیف تیم به نظر می‌رسید، اما پرسش مهم‌تر درباره زمان و منطق این تغییر بود. شهبا همان مربی‌ای بود که مس را به لیگ برتر رسانده بود و انتظار می‌رفت مدیران باشگاه پیش از کنار گذاشتن او، درباره مشکلات ساختاری و محدودیت‌های ترکیب تیم نیز ارزیابی دقیقی داشته باشند.
نخستین مسابقه پس از جدایی شهبا، فرصتی برای بازگشت آرامش به تیم بود. مسعود ابراهیمی، یکی از اعضای کادر فنی سابق، هدایت موقت نارنجی‌پوشان را مقابل پیکان برعهده گرفت، اما نتیجه چیزی جز ادامه ناکامی‌ها نبود. شکست ۳ بر یک در خانه، آن‌هم مقابل تیمی که چهار هفته متوالی پیروز نشده بود، نشان داد تغییر روی نیمکت به‌تنهایی توانایی ایجاد تحول در عملکرد مس را ندارد. پیکان با استفاده از فرصت‌های خود و درخشش حجت امیری و فرید امیری، ضعف‌های میزبان را آشکار کرد و با سه امتیاز شهربابک را ترک کرد.
اکنون مدیران مس در موقعیتی دشوار قرار گرفته‌اند. گزینه موقت نتوانسته انتظارات را برآورده کند و انتخاب سرمربی جدید به تصمیمی تعیین‌کننده برای آینده باشگاه تبدیل شده است. انتخاب عجولانه یک مربی دیگر، بدون بررسی دقیق مشکلات فنی و کمبود بازیکن، می‌تواند هزینه‌های بیشتری به مجموعه تحمیل کند. مس به نامی بزرگ روی نیمکت نیاز ندارد؛ این تیم بیش از هر چیز به مربی‌ای احتیاج دارد که بتواند در زمان محدود، ساختار مناسبی ایجاد کند و از ظرفیت موجود بهترین استفاده را ببرد.
نگرانی اصلی این است که زمان به سود نماینده شهربابک پیش نمی‌رود. پس از ۱۱ هفته، هنوز هیچ بردی در کارنامه این تیم ثبت نشده و فاصله گرفتن از انتهای جدول به یک ضرورت فوری تبدیل شده است. با توجه به سقوط چهار تیم در پایان فصل، هر امتیاز از دست‌رفته می‌تواند در هفته‌های پایانی سرنوشت‌ساز باشد. مس اگر همچنان با همین روند پیش برود، ممکن است خیلی زود از کورس رقابت برای بقا فاصله بگیرد.
البته هنوز برای صدور حکم سقوط زود است، اما نمی‌توان واقعیت‌های جدول را نادیده گرفت. مس برای ماندن در لیگ برتر به یک تغییر اساسی نیاز دارد؛ تغییری که باید از مدیریت باشگاه آغاز شود و به نیمکت فنی و ترکیب بازیکنان برسد. پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی نیز فرصت مهمی برای ترمیم نقاط ضعف تیم خواهد بود و مدیران باید از هم‌اکنون برای جذب بازیکنان مؤثر برنامه‌ریزی کنند.
مس شهربابک امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌های دقیق و مسئولانه نیاز دارد. مدیرانی که در ابتدای فصل نتوانستند تیم را متناسب با سطح لیگ برتر تقویت کنند، اکنون فرصت چندانی برای تکرار اشتباه ندارند. انتخاب سرمربی جدید، تقویت ترکیب و ایجاد آرامش در مجموعه، سه اقدام ضروری برای بازگرداندن امید به شهربابک هستند. آینده این تیم هنوز نوشته نشده، اما اگر فرصت‌های باقی‌مانده نیز با تصمیم‌های نادرست از دست بروند، نخستین حضور مس در لیگ برتر ممکن است به تجربه‌ای کوتاه و تلخ تبدیل شود؛ تجربه‌ای که مسئولیت آن را نمی‌توان تنها بر دوش یک سرمربی گذاشت.