صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • پرسپولیس
  • استقلال
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و دویست و پنجاه و یک - ۰۹ آبان ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و دویست و پنجاه و یک - ۰۹ آبان ۱۴۰۵ - صفحه ۲

هشدار جدی به 4 باشگاه لیگ برتری

چرا کیفیت VAR در ایران یکپارچه نیست؟

قرار بود ورود کمک‌داور ویدیویی به فوتبال ایران، گامی در مسیر کاهش اشتباهات داوری و نزدیک شدن مسابقات داخلی به استانداردهای بین‌المللی باشد؛ فناوری‌ای که استفاده از آن باید در تمام ورزشگاه‌ها بر مبنای ضوابطی یکسان انجام می‌شد تا هیچ تیمی به دلیل امکانات بهتر یا شرایط فنی مطلوب‌تر ورزشگاهش، از امتیاز بیشتری برخوردار نباشد. با این حال، آنچه در عمل اتفاق افتاده، فاصله قابل توجهی با این انتظار دارد و حالا حتی پس از گذشت چند فصل از ورود VAR، همچنان کیفیت و امکانات تصویربرداری در ورزشگاه‌های مختلف با یکدیگر تفاوت دارد؛ تفاوتی که می‌تواند به یکی از چالش‌های جدی یکپارچگی داوری در فوتبال ایران تبدیل شود.
تازه‌تریــن نمونـــــه این وضعیــــــت به ورزشگاه‌های محل میزبانی خیبر خرم‌آباد، ملوان بندرانزلی، شمس‌آذر قزوین و نساجی مازندران مربوط می‌شود. 4 باشگاهی که هنوز برای استانداردسازی دوربین‌های اصلی و تکمیلی خود با مشکلاتی مواجه هستند و دپارتمان VAR از آنها خواسته تا پیش از برگزاری مسابقات، نواقص موجود را برطرف کنند. محسن حکیم، رئیس دپارتمان VAR، نیز با اشاره به اقدامات باشگاه‌ها و صداوسیمای مراکز استان‌ها برای بهبود کیفیت تصاویر، تأکید کرده که در صورت تأیید نشدن شرایط فنی ورزشگاه، امکان استفاده از این فناوری در مسابقه وجود نخواهد داشت.
از ابتدا قرار بود صداوسیما و باشگاه‌ها به‌صورت هماهنگ و برابر، امکانات موردنیاز برای تصویربرداری استاندارد را تأمین کنند تا کیفیت اجرای VAR وابسته به شهر محل برگزاری مسابقه نباشد. اما حالا به نظر می‌رسد همچنان در برخی ورزشگاه‌ها، حتی ابتدایی‌ترین الزامات تصویربرداری نیز با اما و اگر همراه است. مشکل فقط به تعداد دوربین‌ها یا کیفیت تصاویر محدود نمی‌شود. زاویه تصویربرداری، محل استقرار دوربین‌های تکمیلی، پوشش نقاط مختلف زمین و کیفیت ارسال تصاویر، همگی در تصمیم‌گیری اتاق VAR نقش دارند. وقتی این امکانات در ورزشگاه‌ها یکسان نباشد، طبیعتاً شرایط بررسی صحنه‌های مشابه نیز می‌تواند متفاوت شود.
بر این اساس استفاده از VAR در فوتبال ایران هنوز به معنای برخورداری تمام تیم‌ها از شرایط برابر نیست. ممکن است یک مسابقه با پوشش تصویری کامل و امکانات استاندارد برگزار شود و دیداری دیگر به دلیل نقص تجهیزات، اساساً از این فناوری محروم بماند. چنین تفاوتی نه‌تنها فلسفه استفاده از کمک‌داور ویدئویی را زیر سؤال می‌برد، بلکه می‌تواند اعتماد تیم‌ها به یکسان بودن شرایط قضاوت در مسابقات را نیز تحت تأثیر قرار دهد. نمی‌توان مسئولیت استانداردسازی VAR را صرفاً بر عهده باشگاه‌های میزبان گذاشت. صداوسیما، سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال باید برای رفع این نابرابری زیرساختی به یک برنامه مشخص و الزام‌آور برسند. فناوری‌ای که قرار بود به کاهش اختلافات داوری کمک کند، نباید خودش به عاملی برای ایجاد تفاوت میان مسابقات تبدیل شود.
جستجو
آرشیو تاریخی