بار سنگینی از روی دوشم برداشته شده
حق شناس: گفتند پیر شدی با طلا جوابشان را دادم
دارنده مدال طلای پاراتکواندو در بازی‌های پاراآسیایی ناگویا، پس از کسب این مدال از اراده‌اش برای ماندن و مبارزه کردن گفت. حامد حق‌شناس، عضو تیم ملی پاراتکواندو در وزن
۸۰+ کیلوگرم، با اشاره به انگیزه‌هایش برای بازگشت و کسب مدال طلا، از روزهایی گفت که عده زیادی معتقد بودند دیگر پیر شده و توانایی حضور در ورزش قهرمانی و تیم ملی را ندارد.
تبریک می‌گویم؛ سومین مدال طلای پاراتکواندو را کسب کردی.
از ابتدای سال جدید، برنامه‌ریزی دقیق و مفصلی برای این بازی‌ها داشتم. برای تمریناتم و حتی استراحتم وقت زیادی گذاشتم. خیلی تمرین کردم، سختی‌های زیادی را متحمل شدم و خدا را شکر که همه این سختی‌ها نتیجه داد. در نهایت، مزد تمام زحماتم را با کسب این مدال طلا گرفتم. وقتی طلا را به دست آوردم، خیلی خوشحال شدم چون احساس می‌کردم بار سنگینی از روی دوشم برداشته شده و خیلی سبک شده‌ام.
طلایی را هم گرفتی که قرار بود به ازبک‌ها برسد.
به نظر خودم هم این مدال اهمیت زیادی داشت. حریفم ازبک بود و خیلی مهم بود که بتوانیم مدال طلا را از ازبک‌ها بگیریم. خوشبختانه این اتفاق افتاد. البته این مدال از نظر شخصی هم برای خودم بسیار مهم بود.
یعنی انگیزه شخصی هم داشتی؟
بله، خیلی زیاد. طبیعی است که هر کسی برای کسب مدال طلا به میدان می‌آید، اما من ماه‌ها وقت گذاشتم تا به این مسابقات بیایم و با مدال طلا برگردم. خیلی‌ها به من گفتند که پیر شده‌ای، وقت خداحافظی‌ات رسیده و دیگر باید کنار بروی. حرف‌های دیگری هم زدند، اما من به اراده‌ام و چیزی که در قلبم به آن باور داشتم، تکیه کردم و توانستم به چیزی که لایقش بودم، برسم.
چه کسانی می‌گفتند پیر شده‌ای؟
یک نفر نبود؛ خیلی‌ها بودند که می‌گفتند پیر شده‌ای اما خب، جوابشان را گرفتند.
تا کجا ادامه می‌دهی؟
فکر و برنامه‌ام تا اینجا بود. از اینجا به بعد، به پارالمپیک فکر می‌کنم. حالا باید بنشینم و برای پارالمپیک لس‌آنجلس تصمیم بگیرم.
پس پیر نشده‌ای؟
نه بابا! لطف دوستان بود که به من انگیزه داده و تکانی به من دادند. دستشان درد نکند؛ باعث شدند به مدال طلا برسم.