از آخرین برد در هفته پنجم تا کابوس ناکامی‌های متوالی
«پیروز» روی ریل ناکامی
آخرین پیروزی آلومینیوم اراک با هدایت پیروز قربانی به هفته پنجم این دوره از لیگ برتر بازمی‌گردد؛ جایی که اراکی‌ها در دیداری خارج از خانه موفق شدند با دو گل، گل‌گهر سیرجان را شکست دهند. بردی که می‌توانست نقطه شروعی برای تثبیت جایگاه آلومینیوم در جدول باشد، اما در ادامه به آخرین خاطره شیرین قربانی و شاگردانش تبدیل شد. از آن هفته به بعد، آلومینیوم وارد مسیری شد که نتیجه‌ای جز از دست رفتن امتیازها و افزایش فشار بر کادر فنی نداشته است. در هفته ششم، آلومینیوم در خانه مقابل استقلال متوقف شد و نتوانست روند پیروزی‌هایش را ادامه دهد. یک هفته بعد نیز ملوان در اراک ترمز شاگردان قربانی را کشید تا نماینده استان مرکزی بار دیگر به یک امتیاز بسنده کند. تکرار این نتایج نشان می‌داد که آلومینیوم برای بازگشت به مسیر پیروزی، بیش از هر چیز به راهکاری عملی در زمین مسابقه نیاز دارد؛ راهکاری که هنوز نشانه‌های روشنی از آن دیده نشده است. شرایط در هفته هشتم اما دشوارتر شد. فجرسپاسی که با نیمکتی تازه و هدایت پیروز قربانی؟ نه، با حضور رجب‌زاده وارد میدان شده بود، توانست آلومینیوم را با دو گل شکست دهد. این نتیجه در هفته نهم و در تقابل با صنعت نفت آبادان نیز تکرار شد؛ جایی که پورموسوی در اولین حضورش روی نیمکت آبادانی‌ها، تیمش را به پیروزی رساند. به این ترتیب، آلومینیوم در دو هفته متوالی برابر تیم‌هایی شکست خورد که با تغییر کادر فنی به میدان آمده بودند؛ آماری که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن گذشت. اکنون نوبت ذوب‌آهن است؛ تیمی که محمد ربیعی در اولین بازی خود در این دوره از رقابت‌ها روی نیمکت آن می‌نشیند. تقابل با تیمی که از انگیزه ناشی از تغییر سرمربی بهره می‌برد، آزمونی دیگر برای پیروز قربانی و شاگردانش خواهد بود. آلومینیوم که هفته‌هاست طعم پیروزی را نچشیده، نمی‌تواند بار دیگر بهانه‌ای برای از دست دادن امتیازها داشته باشد.
شکست احتمالی مقابل ذوب‌آهن، نه‌تنها ناکامی‌های اخیر را تداوم می‌بخشد، بلکه این پرسش را جدی‌تر می‌کند که قربانی برای خروج تیمش از این وضعیت چه برنامه‌ای دارد. آلومینیوم برای پایان دادن به این روند، به واکنشی فراتر از امیدواری نیاز دارد؛ چراکه اگر ناکامی برابر یک سرمربی تازه‌وارد دیگر تکرار شود، شاید این بار آلومینیوم در مصاف با ذوب‌آهن واقعاً ذوب شود.
