چهار برکناری در هشت هفته موج تغییرات به ایستگاه بعدی رسید
اخراج بعدی هم در راه است
حامد حسینی
خبر‌نگار
لیگ برتر فوتبال ایران در دوره بیست‌وپنجم، در حالی به هفته نهم رسیده که صبر برخی مدیران باشگاه‌ها خیلی زود به پایان رسیده و تغییر سرمربی به اولین واکنش آنها در برابر نتایج ضعیف تیم‌هایشان تبدیل شده است؛ تصمیمی تکراری که بار دیگر نگاه‌ها را به شیوه مدیریت باشگاه‌ها و میزان پایبندی آنها به برنامه‌های فنی جلب می‌کند. در شرایطی که هنوز بخش زیادی از مسابقات فصل باقی مانده، چهار سرمربی از چرخه مربیان شاغل در لیگ ۲۶ خارج شده‌اند و حالا نام چهار مربی دیگر نیز در فهرست گزینه‌های احتمالی برکناری قرار گرفته است. نخستین تغییر روی نیمکت نساجی رقم خورد؛ جایی که اختلاف میان مجتبی حسینی و شهاب زندی، مدیرعامل قائمشهری‌ها، بیش از نتایج فنی در پایان همکاری طرفین نقش داشت. این اتفاق نشان داد که در برخی باشگاه‌ها، اختلافات مدیریتی نیز می‌تواند به اندازه عملکرد تیم در سرنوشت سرمربی تعیین‌کننده باشد. پس از آن، رسول خطیبی و محمد نوری موقعیت‌های شغلی خود را در فجرسپاسی و صنعت‌نفت آبادان از دست دادند و روز گذشته نیز عبدالله ویسی از هدایت ذوب‌آهن کنار رفت. به این ترتیب، در هشت هفته ابتدایی لیگ، چهار تغییر روی نیمکت تیم‌ها به ثبت رسیده و سعید دقیقی، مهدی رجب‌زاده، سیروس پورموسوی و محمد ربیعی به جمع سرمربیان شاغل در لیگ اضافه شده‌اند. این آمار در حالی ثبت شده که هنوز مسابقات هفته نهم آغاز نشده است؛ موضوعی که پرسش‌هایی جدی درباره میزان تحمل مدیران، واقع‌بینی انتظارات و فرصت داده‌شده به کادرهای فنی مطرح می‌کند. اکنون نیز زمزمه‌های برکناری چهار سرمربی دیگر به گوش می‌رسد؛ اتفاقی که می‌تواند بار دیگر ثبات نیمکت‌ها را تحت‌تأثیر قرار دهد.
یک مسابقه و دو نیمکت لرزان
فراز کمالوند و امیر خلیفه‌اصل، سرمربیان خیبر خرم‌آباد و استقلال خوزستان، از جمله مربیانی هستند که موقعیت شغلی‌شان با خطر جدی مواجه شده است. خیبر در هشت مسابقه ابتدایی فصل هشت امتیاز کسب کرده و استقلال خوزستان نیز با شش امتیاز شرایط دشواری را تجربه می‌کند. البته در ارزیابی عملکرد آبی‌پوشان اهوازی باید به سیاست جوان‌گرایی و استفاده از بازیکنان کم‌تجربه نیز توجه داشت؛ موضوعی که طبیعتاً می‌تواند بر نتایج کوتاه‌مدت تیم اثر بگذارد.
دو تیم امروز در ورزشگاه تختی خرم‌آباد به مصاف یکدیگر می‌روند؛ دیداری که اهمیت آن فراتر از سه امتیاز است و می‌تواند آینده یکی از دو سرمربی را تحت‌تأثیر قرار دهد. گفته می‌شود مدیران دو باشگاه نیز درباره گزینه‌های احتمالی جانشینی بی‌تفاوت نیستند. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح می‌شود که آیا نتیجه یک مسابقه باید تا این اندازه در سرنوشت یک مربی تأثیرگذار باشد؟ فوتبال حرفه‌ای به پاسخگویی نیاز دارد، اما تصمیم‌گیری شتاب‌زده نیز لزوماً راهی برای بهبود عملکرد تیم‌ها نیست.
فشار نتایج و فرصت محدود
قاسم شهبا، سرمربی مس شهربابک و وحید رضایی، سرمربی شمس‌آذر قزوین، دیگر مربیانی هستند که با افزایش فشارها روبه‌رو شده‌اند. شهبا که اولین تجربه سرمربیگری در لیگ برتر را با تیمی پشت سر می‌گذارد که خودش آن را به سطح اول فوتبال ایران رسانده، در هشت مسابقه تنها پنج امتیاز کسب کرده و هنوز به پیروزی نرسیده است. مس در هفته نهم میزبان پرسپولیس خواهد بود؛ دیداری دشوار که نتیجه آن می‌تواند بر آینده نیمکت این تیم اثر بگذارد.
رضایی نیز با شمس‌آذری کار می‌کند که جوان‌ترین تیم لیگ ۲۶ محسوب می‌شود و در هشت بازی، شش امتیاز به دست آورده است. ارزیابی عملکرد چنین تیمی بدون در نظر گرفتن میانگین سنی بازیکنان و محدودیت‌های ترکیب، نمی‌تواند تصویری کامل از شرایط فنی ارائه دهد. شمس‌آذر در ادامه باید با سپاهان روبه‌رو شود؛ تیمی که در هفته‌های اخیر عملکرد مطلوبی داشته و امتیاز گرفتن از آن مأموریتی دشوار خواهد بود.
نگرانی اصلی فقط احتمال برکناری چهار سرمربی دیگر نیست، بلکه تکرار الگویی است که در آن تغییر مربی به اولین راهکار برای عبور از چالش‌ها تبدیل می‌شود. مدیران باشگاه‌ها حق دارند درباره نتایج و کیفیت عملکرد تیم‌هایشان پاسخ بخواهند، اما این مطالبه زمانی به بهبود شرایط کمک می‌کند که بر پایه ارزیابی فنی، امکانات موجود و اهداف واقع‌بینانه باشد. تغییر سرمربی بدون بررسی ریشه مشکلات، ممکن است تنها صورت مسأله را تغییر دهد و باشگاه را دوباره در همان چرخه تصمیم‌های کوتاه‌مدت گرفتار کند.