فرصت سبقت از رقبا بر باد رفت
تعویض‌های اشتباه به ضرر پرسپولیس
محمد قراگزلو
خبر‌نگار
مهدی تارتار و کادر فنی پرسپولیس با بازگرداندن علی علیپور و پویا پورعلی به ارنج اصلی تقریباً با همان ترکیب ثابت شش هفته ابتدایی تیم‌شان را به مصاف با خیبر فرستادند با این تفاوت که ابرقویی جانشین کنعانی مصدوم شده بود. با وجود این برخلاف بیشتر بازی‌های این فصل تیم تارتار نه تنها در 20-15 دقیقه ابتدایی گل نزد بلکه خطرناک هم نبود و نمایشی ناامیدکننده ارائه داد.
پرسپولیس در شروع بازی فوق‌العاده سردرگم و بی‌نظم بازی می‌کرد، بین بازیکنان خطوط فاصله عجیبی بود و تعداد پاس‌های سالم به سه نمی‌رسید. اینطوری شد که خیبر از این فرصت استفاده کرد و از فوتبال بد پرسپولیس نهایت بهره را برد تا با چند اوت بلند و چند حمله سریع موقعیت‌هایی روی دروازه نیازمند خلق کند.
پرسپولیس دراین بازه زمانی آنقدر بد بود که تارتار، پوریا شهرآبادی را بلند کرد تا کنار دروازه خودی همراه بدنساز تیم گرم کند و انگار می‌خواست تا قبل از دقیقه 30 تعویضی در خط حمله انجام دهد اما کم کم شرایط بهتر شد و تیم او در 20 دقیقه پایانی (با احتساب 5 دقیقه تلف شده) سه چهار موقعیت خوب ساخت که اگر خوش شانس بود یکی از ضربات اورونوف گل می‌شد یا با پنالتی‌ای که ابتدا اعلام و سپس رد شد به گل برتری می‌رسید که این‌گونه نشد.
با این حال عجیب آنجا بود که تیم تارتار در 15 دقیقه ابتدایی نیمه دوم باز هم به فرم شروع مسابقه برگشت و دوباره نمایش ناامیدکننده‌ای ارائه داد تا کادر فنی تغییراتش را قبل از دقیقه 60 شروع کند. با حضور بیفوما و شهرآبادی به جای دو بازیکن ازبک، تحرک و جابه‌جایی در خط حمله بیشتر وسرعت انتقال بالاتر رفت و به تبع این تغییرات پرسپولیس حد فاصل دقایق 64 تا 71 سه چهار موقعیت خوب خلق کرد که بهترینش را بیفوما در عین ناباوری از دست داد.
با این حال نکته عجیب اینجا بود که از این لحظه به بعد و با احتساب 25 دقیقه از بازی(6 دقیقه وقت تلف شده داشت) پرسپولیس اصلاً نتوانست این فرم خوب را حفظ کند و بشدت افت کرد تا جایی که تا پایان مسابقه خبری از موقعیت حتی 50 درصدی گل هم نشد.
هر چند توقف‌های متعدد و بعضاً وقت کشی بازیکنان خیبر بعد از هر برخورد و مصدومیت‌های پی در پی جریان بازی را به سود میزبان متوقف می‌کرد اما آنچه باعث شد تا پرسپولیس دراین بازه زمانی نتواند فشار حملاتش را تداوم بخشد و به گل برتری دست یابد، تغییرات احساسی و تعویض‌های اشتباهی بود که تارتار انجام داد.
در واقع هر چقدر دو تغییر قبل از دقیقه 60 درست و بجا بود سه تعویض بعدی نادرست و احساسی به نظر می‌رسید چرا که یاسین سلمانی، محمدحسین صادقی و ابوالفضل جلالی هیچ کمکی به حفظ روند مثبت تیم در فاز حمله نکردند و هر چه به پایان مسابقه نزدیک شدیم شکل بازی بدتر و بدتر شد.
در شرایطی که شاید می‌شد با میدان دادن به نفراتی مثل محمد عمری و امیرحسین محمودی به جای محبی و علیپور سرعت و ضرب تهاجمی تیم را بالا برد ابتدا یاسین سلمانی به خط میانی اضافه شد تا سیستم تیم به نوعی 1-3-2-4 شود و تنها شهرآبادی در نوک حمله باشد. بعدتر که صادقی و جلالی به بازی آمدند یاسین کمی عقب‌تر رفت و محبی به مرکز متمایل شد اما هیچ کدام از این تغییرات منجر به فشار روی دروازه خیبر نشد و در 25 دقیقه پایانی نمایشی ناامیدکننده از پرسپولیس تارتار دیدیم که با ذات تهاجمی و میل شدید تیم برای رسیدن به پیروزی منافات داشت.
بار دیگر تأکید می‌کنیم سه تعویض آخر تارتار کاملاً اشتباه و احساسی بود چرا که او تمایل داشت حتماً نفراتی مثل سلمانی و صادقی که دو سه هفته‌ای است در تمرینات آماده‌اند میدان دهد با اینکه می‌خواست جلالی را هم به شرایط مسابقه برگرداند اما هیچ کدام از این تصمیمات در زمان و مکان درست اعمال نشد و به نوعی به هدف اصلی که پیروزی و رسیدن به سه امتیاز در این مسابقه بود، ارجحیت یافت.
هر چند شاید تساوی در خانه خیبر با مدل بازی این تیم نتیجه خیلی بدی هم نباشد اما پرسپولیس با توجه به کیفیت اسکوادش می‌توانست به راحتی در این مسابقه پیروز شود و بین خودش با رقبا فاصله بیندازد اما این فرصت طلایی را به سادگی، با کمی انفعال و با چند تصمیم احساسی از دست داد.بازی با خیبر همان پیچی بود که پرسپولیس می‌توانست از دو مدعی دیگر دو قدم پیش بیفتد اما قدر این موقعیت را ندانست و حالا همه چیز مساوی پیش خواهد رفت.با این وجود امروز و با در نظر گرفتن آنچه در 25 دقیقه پایانی مسابقه خرم آباد اتفاق افتاد یک نگرانی قدیمی درباره تارتار می‌تواند تبدیل به دغدغه جدی‌تری برای هواداران پرسپولیس شود؛ اینکه سرمربی این فصل در کوچینگ حین بازی مشکل دارد و تغییراتش منجر به بهبود کیفیت فنی تیم، تغییر یا بهبود نتیجه نمی‌شود.
نکته‌ای که البته در این فصل چند باری نقض آن را هم شاهد بوده‌ایم اما بروز نشانه‌های آن در برخی مسابقات دشوارتر می‌تواند این دغدغه را همچنان زنده نگه دارد.