در ماه‌های اخیر، نمونه‌هایی از عذرخواهی علنی در فوتبال ایران نیز دیده شده است. عارف حاجی‌عیدی، هافبک سپاهان، پس از رفتار نامناسب در دیدار با استقلال عذرخواهی کرد و گفت: «کار من اشتباه بود و از هواداران سپاهان هم عذرخواهی کردم.» او همچنین افزود: «کاری که کردم را قبول دارم و مثل بعضی‌ها نمی‌گویم که انجام ندادم.»
این اظهارات نشان می‌دهد که پذیرش خطا در فوتبال ایران ناممکن نیست؛ البته از چند نمونه محدود نمی‌توان درباره تغییر یک فرهنگ یا رفتار عمومی نتیجه‌گیری کرد. افزون بر این، موقعیت‌ها یکسان نیستند. عذرخواهی بابت رفتار نامناسب در جریان مسابقه، با عذرخواهی پس از ترک اردوی تیم ملی یا اختلاف علنی با سرمربی، هزینه‌ها و پیامدهای متفاوتی دارد. نوع خطا، جایگاه طرفین و شرایط بازگشت به رقابت نیز در تصمیم افراد اثر می‌گذارد.
البته این رفتار بسیار آموزنده است و باید مور دتوجه بیشتر کمیته های انضباطی و اخلاق فدراسیون قرار بگیرد.
