یک دستیار خارجی، چه تغییری در تیم ملی ایجاد می‌کند؟
فدراسیون، در پی تکرار اشتباه گالیاردی
تغییرات در کادرفنی تیم ملی فوتبال ایران، یکی از شروط مهم هیأت‌رئیسه فدراسیون برای ادامه همکاری با امیر قلعه‌نویی تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ بود؛ شرطی که حالا با فاصله حدود 3ماه تا آغاز این رقابت‌ها و در حالی که تنها فرصت برگزاری یک اردو پیش از مسابقات باقی مانده، قرار است وارد مرحله اجرا شود. بعد از جام جهانی، حتی بحث تغییر سرمربی تیم ملی هم مطرح شد اما در نهایت تصمیم هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال بر ادامه همکاری با قلعه‌نویی تا جام ملت‌های آسیا قرار گرفت. با این تصمیم، تغییر در کادرفنی به یکی از محورهای اصلی انتقادها تبدیل شد؛ به‌خصوص اینکه عملکرد دستیاران سرمربی تیم ملی و میزان تأثیرگذاری آنها در روند آماده‌سازی و مسابقات، بارها زیر سؤال رفته بود.
مهدی تاج در برنامه «شب‌های فوتبالی» از تغییرات گسترده‌تری خبر داد و اعلام کرد، قرار است یک مربی خارجی به کادر=فنی اضافه شود. به گفته رئیس فدراسیون، حدود ۳۰ تا ۴۰درصد اعضای کادرفنی نیز تغییر خواهند کرد. پیش از این، آندرانیک تیموریان از ادامه همکاری با قلعه‌نویی انصراف داده بود و حالا وضعیت سایر دستیاران از جمله رحمان رضایی، سعید الهویی و هومن افاضلی در معادلات جدید اهمیت پیدا می‌کند. فدراسیون فوتبال پیش از جام جهانی هم برای تقویت کادرفنی به سراغ یک مربی خارجی رفت. آنتونیو گالیاردی که سابقه همکاری با روبرتو مانچینی در تیم ملی ایتالیا را داشت به جمع دستیاران قلعه‌نویی اضافه شد اما حضورش چندان دوام نیاورد. این مربی ایتالیایی پیش از اردوی ترکیه و به دلایل غیرفوتبالی از جمله شرایط ناشی از جنگ، قراردادش را فسخ کرد و از تیم ملی جدا شد؛ تجربه‌ای که عملاً فرصت چندانی برای ارزیابی تأثیر فنی او باقی نگذاشت.
اضافه شدن یک مربی خارجی، به‌خودی خود تضمینی برای پیشرفت تیم ملی نیست؛ همان‌طور که تغییر ۳۰ تا ۴۰درصدی کادر فنی نیز لزوماً به معنای تغییر در کیفیت کار این مجموعه نخواهد بود. آنچه اهمیت دارد، مشخص بودن وظایف مربیان، نقش آنها در طراحی تمرینات و تحلیل رقبا و میزان تأثیرگذاری‌شان در تصمیم‌های فنی است. با توجه به فرصت محدود تا جام ملت‌های آسیا، فدراسیون باید در انتخاب دستیار جدید و تعیین حدود مسئولیت‌های او دقت بیشتری به خرج دهد. تجربه گالیاردی نشان داد که نام و سابقه بین‌المللی یک مربی، بدون فراهم بودن شرایط همکاری پایدار، الزاماً دردی از تیم ملی دوا نمی‌کند. حالا که تغییر کادرفنی یکی از شروط ادامه حضور قلعه‌نویی بوده، انتظار می‌رود این تصمیم فراتر از جابه‌جایی چند نام باشد؛ چراکه اگر قرار باشد ساختار و شیوه کار تغییر نکند، حتی ورود مربی خارجی دیگری هم نمی‌تواند به‌تنهایی تضمین‌کننده اتفاق تازه‌ای روی نیمکت تیم ملی باشد.