تقابل نیمکت‌های لرزان منچستریونایتد و تاتنهام
کریک و دی‌زربی در دوئل اخراج
فرخ حسابی
خبر‌نگار
مایکل کریک زیر فشار سنگین‌تری نسبت به روبرتو دی‌زربی قرار دارد. جدال منچستریونایتد و تاتنهام در اولدترافورد، فراتر از سه امتیاز، می‌تواند سرنوشت دو سرمربی بحران‌زده را تحت تأثیر قرار دهد.
اصطلاح «ال‌سکیکو» (El Sackico)، ترکیبی طنزآمیز از ال‌کلاسیکو و واژه انگلیسی اخراج (Sack) است که برای مسابقه‌ای به کار می‌رود که احتمال برکناری یکی از سرمربیان بازنده در آن جدی به نظر می‌رسد. این اصطلاح نخستین بار در فضای مشابهی برای دیدار منچستریونایتد و تاتنهام در اکتبر ۲۰۲۱ مطرح شد؛ مسابقه‌ای که با پیروزی ۳ بر صفر یونایتد و اخراج نونو اسپیریتو سانتو دو روز بعد از آن همراه بود.
حالا پنج سال بعد، دو تیم بار دیگر در شرایطی مشابه مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند، با این تفاوت که این بار فشار روی مایکل کریک، سرمربی منچستریونایتد، به‌مراتب بیشتر از روبرتو دی‌زربی در تاتنهام است.
یونایتد فصل گذشته با هدایت کریک در ۱۷ مسابقه پایانی لیگ برتر، بیش از هر تیم دیگری امتیاز گرفت و در نهایت به رتبه سوم رسید. همین عملکرد باعث شد مدیران باشگاه در ماه مه قرارداد دوساله‌ای با امکان تمدید یکساله به او پیشنهاد دهند. اما خوشبینی‌های ابتدای تابستان خیلی زود جای خود را به نگرانی داد؛ چرا که یونایتد در پنجره نقل‌وانتقالات نتوانست به اندازه رقبای خود ترکیبش را تقویت کند.
منچستریونایتد؛ بازگشت به نقطه صفر
مدیران یونایتد برای تقویت خط میانی، کارلوس بالبا، یوری تیلمانس و آندری سانتوس را با هزینه‌ای مجموعاً ۱۶۳ میلیون پوند جذب کردند، اما ترکیب تیم همچنان از نظر تعادل دفاعی و هجومی مشکلات جدی دارد. جدایی کاسمیرو و ناتوانی در جایگزینی بازیکنی با ویژگی‌های مشابه، در کنار کمبودهای خط دفاعی، کار کریک را دشوار کرده است.
نتایج نیز با انتظارات فاصله زیادی دارند. شکست برابر هال‌سیتی در هفته نخست، تساوی مقابل اورتون و فولام، باخت یک بر صفر برابر منچسترسیتی و حذف از جام اتحادیه با شکست ۳ بر ۲ مقابل برایتون، نشانه‌هایی از بحران در اولدترافورد هستند. یونایتد در دیدار برابر برایتون حتی برتری دو گله خود را هم از دست داد و برای نخستین بار از سال ۱۹۷۶ در خانه مقابل این تیم شکست خورد.
تاتنهام؛ بحران نتایج، امید به پروژه دی‌زربی
وضعیت تاتنهام نیز چندان امیدوارکننده نیست، اما شرایط این تیم تفاوت‌هایی اساسی با رقیبش دارد. دی‌زربی در ماه مارس هدایت تیمی را بر عهده گرفت که تنها یک امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشت. او با کسب ۱۱ امتیاز در هفت مسابقه پایانی فصل، به تثبیت جایگاه تاتنهام در لیگ برتر کمک کرد و در تابستان نیز حمایت مالی قابل توجهی دریافت کرد.
تاتنهام برای جذب ۱۰ بازیکن جدید، ۳۳۴ میلیون پوند هزینه کرد؛ سرمایه‌گذاری‌ای که انتظارات را بالا برد، اما تاکنون نتیجه مطلوبی نداشته است. این تیم با دو امتیاز از پنج مسابقه در قعر جدول قرار دارد و در چهار بازی نخست خود حتی موفق به گلزنی نشد. شکست ۳ بر ۲ مقابل استون‌ویلا نیز ضعف‌های دفاعی و ناپایداری عملکرد این تیم را آشکار کرد.
کریک فرصت اشتباه ندارد
تفاوت اصلی دو سرمربی در سطح انتظارات است. تاتنهام طی دو فصل گذشته در رتبه هفدهم لیگ برتر قرار گرفته، اما یونایتد باید برای سهمیه لیگ قهرمانان و کسب جام رقابت کند. مدیران این باشگاه حتی قهرمانی لیگ برتر تا سال ۲۰۲۸ را هدف‌گذاری کرده‌اند؛ بنابراین ادامه نتایج فعلی با چنین برنامه‌ای سازگار نیست.
برنامه دشوار یونایتد پس از دیدار با تاتنهام نیز فشار را افزایش می‌دهد؛ سه بازی خارج از خانه برابر اتلتیکومادرید، کومو و لیدز، سپس میزبانی از بورنموث و سفر به زمین چلسی، می‌تواند آینده کریک را بیش از پیش تحت تأثیر قرار دهد.
البته بازگشت بازیکنانی مانند بالبا، ماتیس دلیخت و آماد دیالو ممکن است به بهبود شرایط کمک کند. با این حال، کریک برای بهره‌مندی از این فرصت‌ها باید ابتدا تیمی متعادل‌تر بسازد. در سوی مقابل، دی‌زربی زمان بیشتری برای پیاده‌سازی ایده‌هایش در اختیار دارد.
در این شرایط، «ال‌سکیکو» فقط یک لقب جذاب برای مسابقه‌ای حساس نیست؛ بلکه بازتابی از دو بحران متفاوت در فوتبال انگلیس است. یونایتد برای حفظ جاه‌طلبی‌هایش به نتیجه نیاز دارد و تاتنهام در جست‌وجوی هویت و ثبات است. اگرچه شکست در اولدترافورد لزوماً به معنای پایان کار دی‌زربی نخواهد بود، برای کریک ممکن است زنگ خطر بسیار جدی‌تری به صدا درآورد.