۱۰ قاب از یک افسانه با پیراهن آرژانتین
خداحافظی باشکوه مسی
این بهترین پایان برای فوق ستاره‌ای بود که به جایگاه یک اسطوره واقعی در فوتبال جهان رسید. لیونل مسی در آخرین شب حضورش با پیراهن آرژانتین، درست همان‌طور که شایسته یک اسطوره بود، از صحنه رفت؛ با گل، پاس گل و استادیومی که ایستاده برایش دست زد. شماره ۱۰ افسانه‌ای آرژانتین پس از سال‌ها فراز و فرود، اشک و شادی، شکست و قهرمانی، سرانجام با تیم ملی وداع کرد؛ اما میراث او بسیار فراتر از جام‌ها و رکوردهاست. مسی برای آرژانتین، داستانی از ناکامی و بازگشت، فشار و رستگاری و در نهایت تحقق یک رؤیای بزرگ بود. او نزدیک به دو دهه با پیراهن آلبی‌سلسته بازی کرد و در این مسیر، لحظاتی خلق کرد که هر کدام بخشی از تاریخ فوتبال هستند. از نوجوان ۱۶ دقیقه‌ای جام جهانی ۲۰۰۶ تا قهرمان ۳۵ ساله قطر و نمایش‌های خیره‌کننده‌اش در آخرین جام جهانی، مسی بارها نشان داد که چرا نامش در بین بهترین بازیکن تاریخ فوتبال قرار گرفته است. در میان این همه خاطره، می‌توان مهم‌ترین لحظات دوران ملی او را این‌گونه مرور کرد:
فرخ حسابی
خبر‌نگار
نخستین درخشش
در جام جهانی
مسی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان هنوز یک نوجوان بود؛ بازیکنی که همه درباره استعدادش صحبت می‌کردند اما هنوز فرصت چندانی برای نمایش آن در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان پیدا نکرده بود.
در دیدار مقابل صربستان و مونته‌نگرو، سرانجام نوبت به او رسید. تنها ۱۶ دقیقه کافی بود تا مسی یک گل بزند و یک گل بسازد و همه نگاه‌ها را به سمت خود برگرداند. دیه‌گو مارادونا که از مدت‌ها قبل او را جانشین خود می‌دانست، همان شب از یک «استعداد ویژه» صحبت کرد. شاید هیچ‌کس نمی‌دانست آن نوجوان قرار است نزدیک به دو دهه بعد، یکی از بزرگ‌ترین میراث‌های تاریخ فوتبال آرژانتین را
بسازد.
درخشش در برزیل ۲۰۱۴
جام جهانی ۲۰۱۴ برای مسی یکی از شخصی‌ترین تورنمنت‌های دوران ملی‌اش بود. پس از ناکامی در جام جهانی ۲۰۱۰، فشار زیادی روی ستاره بارسلونا وجود داشت تا این بار آرژانتین را به موفقیت
برساند.
او در مرحله گروهی درخشید؛ مقابل بوسنی گل زد، برابر ایران در آخرین لحظات با شوتی تماشایی دروازه را باز کرد و مقابل نیجریه نیز دو بار به گل رسید. آرژانتین در نهایت تا فینال پیش رفت و شکست مقابل آلمان، یکی از تلخ‌ترین خاطرات مسی را رقم زد؛ اما عملکرد او در مرحله گروهی نشان داد که شماره ۱۰ می‌تواند بار سنگین تیم ملی را به تنهایی حمل کند.
وقتی گواردیول مقابل مسی
کم آورد
در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۲، آرژانتین مقابل کرواسی قرار گرفت؛ تیمی که یکی از بهترین خطوط دفاعی جام را در اختیار داشت. یوشکو گواردیول، مدافع جوان و در آن زمان ۲۰ ساله کرواسی، یکی از پدیده‌های جام بود.
اما حتی او نیز نتوانست جلوی مسی را بگیرد. مسی پس از گلزنی از روی نقطه پنالتی، در صحنه‌ای فراموش‌نشدنی بارها گواردیول را به دردسر انداخت و در نهایت با حرکتی تماشایی از سمت راست، او را جا گذاشت و توپ را به خولیان آلوارز رساند تا آرژانتین به گل سوم برسد.
آن صحنه شاید یکی از بهترین تصاویر از تفاوت نسل‌ها بود؛ مسی ۳۵ ساله در برابر مدافعی ۲۰ ساله که چند ماه بعد با انتقالی بزرگ راهی منچسترسیتی شد.
نبرد لوسیل
بازی آرژانتین و هلند در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ تنها یک مسابقه فوتبال نبود؛ یک جنگ تمام‌عیار بود.
مسی در آن بازی یکی از زیباترین پاس‌های دوران حرفه‌ای‌اش را برای ناهوئل مولینا ارسال کرد و سپس از روی نقطه پنالتی گل زد. اما آنچه این مسابقه را برای هواداران آرژانتین ماندگارتر کرد، چهره متفاوت کاپیتان بود؛ بازیکنی خشمگین، جنگنده و بی‌پروا که در پایان مسابقه نیز در مصاحبه‌ای جنجالی با ووت وخهورست درگیری لفظی پیدا کرد.
سال‌ها به مسی ایراد گرفته می‌شد که برای رهبری آرژانتین، آن «خوی تهاجمی» مارادونا را ندارد. در لوسیل اما تصویری متفاوت از او دیده شد؛ مسی‌ای که حاضر نبود عقب بنشیند و برای تیمش می‌جنگید.
بازگشت از لبه پرتگاه در ۲۰۲۶
در جام جهانی ۲۰۲۶، آرژانتین در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل مصر در آستانه یک حذف شوکه‌کننده قرار گرفت. مسی یک پنالتی را از دست داده بود و تیمش دو گل عقب بود؛ اما درست در لحظه‌ای که به نظر می‌رسید داستان به پایان رسیده، کاپیتان وارد عمل شد.
او ابتدا با ارسال دقیق خود زمینه‌ساز گل نخست شد و چند دقیقه بعد گل تساوی را به ثمر رساند. این گل، مسی را به نخستین بازیکن تاریخ تبدیل کرد که در شش مسابقه متوالی مرحله حذفی جام جهانی گل زده است. آرژانتین در نهایت با گل وقت‌های تلف‌شده انزو فرناندس پیروز شد و یکی از ماندگارترین بازگشت‌های دوران ملی مسی رقم خورد.
هدیه‌ای از طرف خدا
در سال ۲۰۱۶، پس از شکست دوباره آرژانتین در فینال کوپا آمه‌ریکا، مسی اعلام کرد از فوتبال ملی خداحافظی می‌کند. چهار شکست در فینال‌های بزرگ، فشار افکار عمومی و حس ناکامی، او را به این تصمیم رسانده بود.
اما آرژانتین بدون مسی نمی‌توانست جام جهانی ۲۰۱۸ را از دست بدهد. در آخرین بازی انتخابی مقابل اکوادور، تیم ملی برای صعود به پیروزی نیاز داشت و خیلی زود هم گل خورد. سپس مسی وارد صحنه شد؛ سه گل زد و تقریباً به تنهایی آرژانتین را راهی روسیه کرد. آن شب، بار دیگر ثابت شد که آرژانتین هنوز به «هدیه خدا» نیاز دارد.
بازگشت بزرگ در قطر
جام جهانی ۲۰۲۲ با کابوسی بزرگ برای آرژانتین آغاز شد. شکست برابر عربستان سعودی، تیمی را که با ۳۶ بازی بدون شکست وارد مسابقات شده بود، در آستانه حذف قرار داد.
مقابل مکزیک، فشار به اوج رسیده بود و آرژانتین تا دقیقه ۶۴ راهی برای باز کردن دروازه حریف پیدا نمی‌کرد. در همان لحظه، مسی با یک ضربه دقیق از پشت محوطه جریمه قفل بازی را شکست.
او پس از مسابقه گفت: «امروز یک جام جهانی جدید برای آرژانتین شروع شد.» این جمله در نهایت معنای واقعی خود را پیدا کرد؛ چون آرژانتین از همان لحظه مسیرش را به سوی قهرمانی تغییر داد.
جامی که همه‌چیز را تغییر داد
قهرمانی در کوپا آمه‌ریکا ۲۰۲۱ شاید از نظر درخشش فردی بهترین بازی مسی نبود، اما از نظر اهمیت، یکی از بزرگ‌ترین لحظات زندگی حرفه‌ای او بود.
آرژانتین با گل آنخل دی‌ماریا برزیل را در ماراکانا شکست داد و مسی سرانجام نخستین جام بزرگ خود را با تیم ملی بزرگسالان به دست آورد. وقتی سوت پایان زده شد، او روی زمین افتاد و اشک ریخت.
سال‌ها شکست در فینال‌ها، انتقادها و مقایسه‌های بی‌پایان با مارادونا، در یک لحظه رنگ باخت. این قهرمانی نقطه آغاز دوره‌ای طلایی برای آرژانتین بود؛ دوره‌ای که تنها یک سال و نیم بعد به قهرمانی جهان ختم شد.
شاهکار در ۳۹ سالگی
مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز نشان داد که گذر زمان برای او معنای متفاوتی دارد. در نیمه‌نهایی مقابل انگلیس، آرژانتین در آستانه حذف قرار داشت، اما کاپیتان ۳۹ ساله همچنان تعیین‌کننده بود.
مسی با حرکتی هوشمندانه زمینه گل تساوی انزو فرناندس را فراهم کرد و سپس با یک ارسال دقیق، لائوتارو مارتینس را در موقعیت گل قرار داد تا آرژانتین راهی فینال شود.
این شاید یکی از آخرین شاهکارهای بزرگ او با پیراهن ملی بود؛ نمایشی که بیش از هر چیز ثابت کرد مسی حتی در پایان دوران حرفه‌ای خود نیز می‌تواند سرنوشت یک مسابقه بزرگ را تغییر دهد.
رؤیایی که بالاخره به واقعیت تبدیل شد
و سرانجام، قطر ۲۰۲۲؛ همان شبی که همه چیز برای مسی کامل شد.
آرژانتین و فرانسه در یکی از دیوانه‌وارترین فینال‌های تاریخ جام جهانی به تساوی ۳ بر ۳ رسیدند و مسی دو بار گل زد. در ضربات پنالتی، وقتی گونزالو مونتیل آخرین ضربه آرژانتین را وارد دروازه کرد، کاپیتان روی زمین نشست و سپس جام را در آغوش گرفت.
این فقط قهرمانی آرژانتین نبود؛ پایان یک جست‌وجوی طولانی بود. مسی در ۳۵ سالگی جام جهانی را به دست آورد، دومین توپ طلای جام‌جهانی خود را گرفت و پرونده بزرگ‌ترین حسرت دوران ملی‌اش را بست.
حالا که او برای همیشه از فوتبال ملی خداحافظی کرده، شاید مهم‌ترین میراثش نه تعداد گل‌ها و جام‌ها، بلکه تصویری باشد که از مبارزه با شکست به جا گذاشت. مسی سال‌ها شکست خورد، گریه کرد، حتی از تیم ملی خداحافظی کرد؛ اما برگشت و سرانجام به رؤیایی رسید که زمانی دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید.
آرژانتین حالا باید بدون شماره ۱۰ زندگی کند؛ اما برای سال‌ها، هر بار که پیراهن آلبی‌سلسته به میدان برود، خاطره مردی با پیراهن شماره ۱۰ در ذهن فوتبال‌دوستان زنده خواهد شد؛ مردی که رفت، اما داستانش تمام نمی‌شود.