فوتبال ایران
2 شکست متوالی
و تنها یک امتیاز از 3 مسابقه
هوادار در سراشیبی سقوط
هوادار در آغاز فصل جدید لیگ دسته اول، نه‌تنها نتوانسته نشانه‌ای از یک تیم مدعی صعود ارائه دهد، بلکه خیلی زود خودش را در موقعیتی قرار داده که زنگ خطر سقوط را برای این باشگاه به صدا درآورده است. شکست برابر آریو اسلامشهر در هفته سوم، دومین باخت متوالی بنفش‌پوشان بود تا آنها با تنها یک امتیاز از 3 مسابقه، در قعر جدول ۱۶ تیمی قرار بگیرند؛ جایگاهی که با سابقه و تصویری که هوادار طی سال‌های اخیر از خود ساخته، فاصله قابل توجهی دارد.
هوادار زمانی یکی از تیم‌های قابل احترام فوتبال تهران بود. صعود به لیگ برتر، کسب رتبه دهم در دومین فصل حضور در بالاترین سطح فوتبال ایران و رسیدن به نیمه‌نهایی جام حذفی، بخشی از کارنامه‌ای است که نشان می‌دهد این باشگاه ظرفیت بیشتری از شرایط امروز خود دارد. حتی نتایج این تیم مقابل برخی مدعیان لیگ برتر باعث شده بود هوادار صرفاً یک تیم تازه‌وارد تلقی نشود و به عنوان مجموعه‌ای قابل اعتنا به آن نگاه شود.
اما سقوط به لیگ دسته اول پایان این مسیر نبود؛ بلکه می‌توانست فرصتی برای بازسازی باشد.
فصل گذشته هوادار تا مقاطعی یکی از مدعیان صعود بود، اما نوسان در نتایج و تغییر کادر فنی اجازه نداد این هدف محقق شود. انتظار می‌رفت تجربه فصل نخست حضور در لیگ دسته اول، زمینه‌ای برای اصلاح اشتباهات و ساختن تیمی منسجم‌تر باشد. با این حال، شروع فصل جدید نشان می‌دهد مسأله هوادار فراتر از چند نتیجه ضعیف است و باید در ساختار فنی، مدیریتی و برنامه‌ریزی باشگاه به دنبال ریشه‌های آن گشت.
بر این اساس چالش اصلی هوادار تنها قرار گرفتن در انتهای جدول نیست؛ نگرانی بزرگ‌تر، از دست رفتن تدریجی جایگاه این باشگاه در فوتبال ایران است. نمونه‌های مختلفی از تیم‌هایی وجود دارند که پس از تجربه موفقیت، به دلیل تصمیم‌های نادرست و نبود برنامه مشخص، ابتدا از سطح اول فوتبال فاصله گرفتند و در ادامه حتی از نقشه فوتبال کشور حذف شدند.
هوادار هنوز فرصت اصلاح دارد، اما این فرصت نباید با بی‌تفاوتی از دست برود. تغییر شرایط نیازمند تصمیم‌های سریع، منطقی و البته برنامه‌ای روشن برای آینده است؛ چرا که ادامه روند فعلی می‌تواند مسأله سقوط را از یک نگرانی ورزشی به یک چالش جدی برای بقای باشگاه تبدیل کند.
درگذشت تلخ پیشکسوت فوتبال
در مستطیل سبز
بدون آمادگی بدنی
فوتبال بازی نکنید!
درگذشت محمود جهانگیری، پیشکسوت ۵۸ ساله فوتبال فارس، هنگام برگزاری مسابقات فوتبال پیشکسوتان در شهرستان پاسارگاد، بار دیگر مسأله سلامت قلب و آمادگی جسمانی ورزشکاران، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال را به یکی از موضوعات مهم در برگزاری مسابقات ورزشی تبدیل کرد.
جهانگیری، معلم بازنشسته و از پیشکسوتان فوتبال فارس، عصر جمعه در جریان دیدار تیم‌های پیشکسوتان توابع ارسنجان و کامفیروز مرودشت، حدود ۱۰ دقیقه پس از آغاز بازی و بدون برخورد با بازیکن دیگری روی زمین افتاد. نیروهای اورژانس حاضر در کنار زمین بلافاصله اقدامات احیا را آغاز کردند و او به بیمارستان منتقل شد، اما جان خود را از دست داد.
این حادثه در شرایطی رخ داد که به گفته رئیس کانون پیشکسوتان فوتبال فارس، پیشکسوتان تحت پوشش این کانون دارای تست سلامت، نوار قلب و بیمه ورزشی هستند. با این حال، برخورداری از سابقه ورزشی و حتی داشتن ارزیابی‌های پزشکی قبلی، به معنای مصونیت فرد از مشکلات قلبی در آینده نیست و وضعیت سلامت هر ورزشکار باید متناسب با سن، سابقه پزشکی و شرایط جسمانی او بررسی شود.
متخصصان تأکید دارند بازگشت به فوتبال پس از وقفه طولانی،باید تدریجی و همراه با ارزیابی آمادگی جسمانی و در صورت نیاز بررسی پزشکی باشد. احساس آمادگی، به‌تنهایی معیار دقیقی برای سنجش توانایی بدن نیست.
همچنین حضور نیروهای امدادی، آمبولانس و تجهیزات لازم برای احیای قلبی ریوی در محل مسابقات، از الزامات مهم ایمنی است. شناخت عوامل خطر، توجه به علائم هشداردهنده مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس، سرگیجه یا تپش قلب غیرعادی و توقف فعالیت در صورت بروز این علائم می‌تواند در کاهش خطر حوادث جدی نقش داشته باشد.
درگذشت محمود جهانگیری، هشدار دیگری درباره چالش ادامه فعالیت ورزشی در سنین بالاتر است؛ فوتبال برای پیشکسوتان می‌تواند همچنان فرصتی برای نشاط و ارتباط اجتماعی باشد، اما ادامه حضور در زمین باید متناسب با توانایی واقعی بدن و ارزیابی پزشکی
انجام شود.