غیبت هفت بازیکن سرشناس تراکتور، دیدار تدارکاتی برابر مس شهر بابک را به صحنه‌ای برای دیده‌شدن چهره‌هایی تبدیل کرد که در هیاهوی نام‌های بزرگ، معمولاً سهمی جز حضور در حاشیه ندارند. علیرضا بیرانوند، شجاع خلیل‌زاده، محمد نادری و شهریار مغانلو در اردوی تیم ملی بودند، امیرحسین حسین‌زاده پس از همراهی تیم امید در مرخصی به سر می‌برد و مهدی ترابی و مهدی هاشم‌نژاد نیز به دلیل مصدومیت غایب بودند. همین فهرست کافی بود تا جواد نکونام ناچار شود بخشی از نگاه خود را به بازیکنانی بدوزد که در شرایط عادی، فرصت چندانی برای عرض‌اندام ندارند. عرفان درویش‌عالی، مدافع ۲۰ ساله و محصول آکادمی فولاد، یکی از همین نفرات بود. بازیکنی که سابقه حضور در جام جهانی زیر ۱۷ سال اندونزی و اردوهای تیم امید را دارد، اما هنوز فاصله میان سابقه ملی و جایگاه باشگاهی‌اش قابل توجه است. حضور در این مسابقه فرصتی بود تا نشان دهد می‌تواند فراتر از یک نام در فهرست تیم باشد. مرتضی فاضلی نیز پس از سه بازی برای استقلال خوزستان، راهی تبریز شد و حالا برای اثبات خود در میانه میدان تراکتور تلاش می‌کند. امیرعلی خرمی، محصول آکادمی تراکتور، دیگر چهره جوان این مسابقه بود؛ بازیکنی که با دو فصل حضور مستمر در تمرینات بزرگسالان، هنوز برای تبدیل شدنش به یک گزینه واقعی کافی نبوده است. سجاد خادمی، وینگر ۲۲ ساله‌ای که از الحمرا امارات به تراکتور پیوسته، این بار پشت مهاجم بازی کرد تا کادر فنی توانایی‌هایش را در نقشی متفاوت بسنجد. علی‌اصغر ثمری‌صفا، هافبک دفاعی ۱۹ ساله و محصول تیم کیا نیز سهمی از این فرصت داشت. مسأله اصلی اما فقط دیده‌شدن این پنج بازیکن نیست؛ مسأله، فاصله میان حضور آنها در تمرین و رسیدن به میدان مسابقه است. تراکتور بازیکنان باتجربه فراوانی دارد و رقابت برای ترکیب اصلی سنگین است، اما اگر فرصت‌ها صرفاً به دیدارهای تدارکاتی و غیبت‌های اجباری محدود بماند، پرورش نیروی تازه همچنان یک چالش جدی خواهد بود. این مسابقه شاید برای نکونام فقط یک بازی دوستانه بود، اما برای این جوان‌ها، فرصتی برای اثبات اینکه می‌توانند بخشی از آینده تراکتور باشند.
