نشانه‌های امیدوارکننده در تیم مانچینی
ایتالیا دوباره خودش را پیدا می‌کند
تساوی 1-1 ایتالیا برابر فرانسه در ورزشگاه استاد دو فرانس، فراتر از نتیجه، تصویری از تیمی ارائه کرد که هنوز کاستی‌های جدی دارد، اما از نظر ساختار و منطق بازی، نشانه‌هایی امیدوارکننده از خود نشان می‌دهد. آتزوری در شرایطی مقابل یکی از قدرتمندترین تیم‌های اروپا قرار گرفت که انتظار می‌رفت کار دشواری برای مقاومت داشته باشد، اما شاگردان روبرتو مانچینی توانستند بازی را کنترل کنند و حریف را برای رسیدن به موقعیت‌های جدی با مشکل مواجه سازند.
دفاع، نقطه اتکای ایتالیا
ایتالیا به خوبی می‌دانست که نمی‌تواند مقابل فرانسه وارد یک بازی کاملاً باز شود. به همین دلیل، سازماندهی دفاعی و بستن فضاها در دستور کار قرار گرفت. آتزوری با عقب کشیدن خطوط، مسیرهای پاس و نفوذ بازیکنانی مانند اولیسه، چرکی و دوئه را محدود کرد و دمبله نیز فرصت چندانی برای اثرگذاری پیدا نکرد.
البته این رویکرد باعث شد ایتالیا بیش از حد عقب بنشیند، اما در شرایطی که فرانسه مالکیت و فشار بیشتری داشت، انتخاب دیگری نیز چندان منطقی به نظر نمی‌رسید. بازیکنان خط دفاعی با تمرکز بالا تلاش کردند جریان حملات حریف را مختل کنند و در انتقال از دفاع به حمله نیز گاهی بازیکنان ایتالیا خود را در نیمه زمین فرانسه رساندند. گل باستونی نیز نشانه‌ای از همین جسارت در زمان مناسب بود.
خط میانی هنوز کامل نیست
مانچینی همچنان در حال پیدا کردن ترکیب ایده‌آل خط میانی است. در دیدارهای اخیر ترکیب‌های متفاوتی امتحان شده و برابر فرانسه نیز فراتزی، تونالی و فاجولی فرصت بازی پیدا کردند.
تونالی هنوز با بهترین شرایط خود فاصله دارد و فاجولی وظیفه ایجاد نظم در میانه میدان را بر عهده داشت. فراتزی نیز بار دیگر نشان داد که در ضدحملات می‌تواند مهره‌ای خطرناک باشد، هرچند یک موقعیت مناسب گلزنی را از دست داد.
ایتالیا باید گل بزند
مهم‌ترین ضعف آتزوری همچنان در خط حمله دیده می‌شود. این تیم در برابر فرانسه نشان داد که می‌تواند دفاع کند، فضاها را ببندد و حتی موقعیت بسازد، اما برای تبدیل این عملکرد به پیروزی، باید از فرصت‌هایش استفاده کند.
موقعیت از دست‌رفته کین در نیمه نخست نمونه‌ای از همین مشکل بود. ورود بازیکنانی مانند اسکمکا، ورگارا و مالدینی نیز نشان داد مانچینی به دنبال افزایش قدرت هجومی تیم است. در مجموع، تساوی مقابل فرانسه یک گام دیگر در مسیر ساخت تیمی منسجم‌تر بود؛ تیمی که فعلاً بیش از ستاره‌های بزرگ، روی نظم، سازماندهی و اعتماد به یک سبک مشخص تکیه دارد. با این حال، برای تبدیل این نشانه‌های مثبت به نتایج بزرگ‌تر، ایتالیا باید راه گل زدن را هم پیدا کند.