جادوی اولیسه هم کافی نبود
اولین لغزش زیدان
اولین حضور زین‌الدین زیدان روی نیمکت فرانسه در ورزشگاه استاد دو فرانس قرار بود ادامه‌ای بر شروع امیدوارکننده او باشد، اما ایتالیا جشن بازگشت اسطوره فرانسوی به ورزشگاه ملی را نیمه‌کاره گذاشت. تساوی ۱-۱ مقابل آتزوری، نخستین لغزش فرانسه در دوره زیدان بود؛ نتیجه‌ای که اگرچه بحران محسوب نمی‌شود، اما برخی نقاط ضعف تیم جدید را آشکار کرد. رسانه‌های فرانسوی نیز پس از مسابقه، بیش از نتیجه، روی ناتوانی فرانسه در شکستن ساختار دفاعی ایتالیا تمرکز کردند.
مالکیت بدون ضربه نهایی
فرانسه بخش قابل توجهی از جریان بازی را در اختیار داشت و پس از پایان نیمه نخست نیز فشار خود را افزایش داد. با این حال، برتری در گردش توپ به اندازه کافی به موقعیت‌های گلزنی تبدیل نشد. ایتالیا با عقب نشستن و فشرده کردن خطوط، فضای چندانی در اختیار بازیکنان هجومی فرانسه قرار نداد و همین مسأله باعث شد حملات میزبان در بسیاری از دقایق قابل پیش‌بینی به نظر برسد.
در نیمه دوم، فشار فرانسه سرانجام نتیجه داد و مایکل اولیسه بار دیگر کیفیت فوق‌العاده خود را به نمایش گذاشت. ستاره بایرن مونیخ که چند روز پیش نیز مقابل بلژیک گل پیروزی‌بخش فرانسه را به ثمر رسانده بود، با یک ضربه تماشایی از روی ضربه ایستگاهی در دقیقه ۵۵ دروازه دوناروما را باز کرد. اولیسه در این مقطع یکی از مهم‌ترین منابع خلاقیت تیم زیدان بوده است.
هنوز در حال ساختن
یکی از نکات مهم این مسابقه، تلاش زیدان برای شکل دادن به تیمی متفاوت از فرانسه دوره دیدیه دشان بود. او در سه بازی نخست خود از بازیکنان و ترکیب‌های متفاوت استفاده کرده و در دیدار با ایتالیا نیز چهره‌هایی مانند جرمی ژاکه و لوکاس داکونا را در ترکیب قرار داد. این تغییرات بخشی از پروژه‌ای است که زیدان برای ساختن تیمی با هویت موردنظر خود آغاز کرده است.
اما دیدار با ایتالیا نشان داد که این فرآیند هنوز کامل نشده است. فرانسه وقتی حریف فضای کافی برای بازی در اختیارش قرار ندهد، برای باز کردن دفاع فشرده به خلاقیت فردی وابستگی بیشتری پیدا می‌کند. حضور بازیکنانی مانند اولیسه، دمبله و دوئه ظرفیت بالایی ایجاد می‌کند، اما برابر تیمی که منظم و کم‌اشتباه دفاع می‌کند، داشتن توپ به‌تنهایی کافی نیست.
اولیسه درخشان
گل اولیسه می‌توانست نقطه آغاز پیروزی فرانسه باشد، اما ایتالیا خیلی زود پاسخ داد. اشتباه لوکاس داکونا در نزدیکی محوطه جریمه، فرصت را در اختیار باستونی گذاشت تا مدافع اینتر با یک ضربه دقیق بازی را مساوی کند. از آن لحظه به بعد، فرانسه دوباره فشار آورد، اما دوناروما چند بار مانع گل دوم شد. در دقایق پایانی نیز اخراج دایو اوپامکانو پس از دریافت کارت زرد دوم، شرایط را برای فرانسه دشوارتر کرد. در نهایت، تیم زیدان با وجود برتری در مالکیت و فشار بیشتر در بخش‌هایی از نیمه دوم، نتوانست سومین پیروزی متوالی خود را ثبت کند. این تساوی بیش از آنکه تصویری از یک فرانسه ناکام باشد، تصویری از تیمی در حال شکل‌گیری است. زیدان در شروع کار خود دو پیروزی یک بر صفر مقابل ترکیه و بلژیک به دست آورده بود و حالا نخستین آزمون جدی او برابر ایتالیا نشان داد که برای رسیدن به تیمی که بتواند بازی را کاملاً در اختیار بگیرد، هنوز مسیر باقی مانده است. فرانسه همچنان صدرنشین گروه است، اما بازی با ایتالیا یادآوری کرد که در فوتبال سطح بالا، کنترل مسابقه بدون تبدیل آن به گل، تضمینی برای پیروزی نیست.